ارزیابی اثرات کودهای آلی و زیستی بر ماندگاری علف‌کش تریفلورالین در خاک با استفاده از روش گازکروماتوگرافی

پژوهش های حفاظت گیاهان ایران

مقاله 5، دوره 33، شماره 3 - شماره پیاپی 45، 1398، صفحه 289-299   

نوع مقاله: مقالات پژوهشی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jpp.v32i1.21615

نویسندگان

مجید برزوئی^{* 1}؛ ابراهیم ایزدی دربندی²؛ محمد حسن راشد محصل²؛ مهدی راستگو²؛ محمد حسن زاده خیاط¹

¹دانشگاه فردوسی مشهد

²فردوسی

چکیده

به منظور بررسی تأثیر کودهای آلی و زیستی بر پایداری علف‌کش تریفلورالین در در خاک آزمایشی در سال 1391 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد انجام شد. آزمایش در قالب طرح بلوک‌های تصادفی در سه تکرار اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل کاربرد کودهای آلی (اسید هیومیک 85 درصد و اسید فولیک 12 درصد)، کودهای زیستی (نیتروکسین و فسفات بارور 2) و مخلوط آن‌ها و مقادیر کاربرد تریفلورالین در سه سطح صفر، 480 و960 گرم ماده مؤثره در هکتار ( ترفلان تجاری با خلوص 48 درصد) بودند. برای تعیین غلظت تریفلورالین در خاک، 0، 3، 7، 15، 30، 60، 90، 120 روز پس از کاربرد آن، نمونه‌گیری از عمق 0 تا 10 سانتی‌متری خاک انجام شد. استخراج باقیمانده تریفلورالین از خاک به روش میکرو استخراج مایع-مایع با چگالی کم انجام و باقیمانده آن با استفاده از دستگاه GC تعیین شد. نتایج نشان دادند که ماندگاری تریفلورالین در خاک، با کاربرد کودهای آلی و زیستی کاهش یافت. بطوری‌که کمترین نیمه عمر آن (26/55 و 26/41 روز) به ترتیب در تیمار مربوط به کود آلی و کود زیستی و مقدار کاربرد480 گرم ماده مؤثره تریفلورالین در هکتار و بیشترین نیمه عمر آن (64/106 و 77/78 روز) بترتیب در کاربرد 960 و 480 گرم ماده مؤثره تریفلورالین و در شرایط بدون کاربرد کود مشاهده شد. بطور کلی بر اساس نتایج حاصل از این آزمایش کاربرد کودهای آلی و بویژه کودهای زیستی می‌تواند نقش مهمی در کاهش ماندگاری علف‌کش تریفلورالین در خاک داشته باشند. این کودها بویژه در مزارعی که خطر خسارت پسماند این علف‌کش در محصولات تناوبی وجود دارد، می‌توانند نقش مهمی در کاهش آن داشته باشند.

کلیدواژه‌ها

پایداری؛ زیست سنجی؛ نیمه عمر؛ بقایای علف کش

مراجع