مطالعه تراکم و زیست‌توده علف‌های هرز سیب‌زمینی (Solanum tuberosum L.) تحت تأثیر تلفیق روش‌های کنترل شیمیایی و مکانیکی

پژوهش های حفاظت گیاهان ایران

مقاله 9، دوره 33، شماره 4 - شماره پیاپی 46، 1398، صفحه 453-464   

نوع مقاله: مقالات پژوهشی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jpp.v33i4.75174

نویسندگان

مسلم تقی پور؛ علی قنبری؛ مهدی راستگو^*

فردوسی مشهد

چکیده

به‌منظور بررسی تأثیر کاربرد تلفیقی کولتیواتور و نحوه مصرف علف­کش، بر تراکم و زیست هرز، آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد در سال 1394 بر روی محصول سیب­زمینی رقم آگریا انجام شد. آزمایش به‌صورت فاکتوریل و بر پایه طرح بلوک­های کامل تصادفی با چهار تکرار و با دو عامل شامل، استفاده از کولتیواتور در دو سطح عدم کاربرد و یک‌بار کولتیواتور و عامل علف­کش در شش سطح شامل 1.علف‌کش پیش‌رویشی (پندیمتالین) + کاربرد سراسری علف‌کش پس‌رویشی (متری بیوزین)، 2.علف‌کش پیش‌رویشی + کاربرد نواری علف‌کش پس‌رویشی، 3.کاربرد علف‌کش پیش رویشی به‌تنهایی، 4 و 5. کاربرد علف‌کش پس‌رویشی به‌صورت سراسری و نواری هریک به‌تنهایی و 6. عدم کاربرد علف‌کش بود. نتایج آزمایش نشان داد که استفاده از تیمارهای علف­کش پیش رویشی پندیمتالین+ علف‌کش پس‌رویشی متری­بیوزین به‌صورت سراسری و نواری، باعث کمترین زیست­توده کل علف­های هرز (به ترتیب 2/250 و 6/212 گرم در متر مربع) و بیشترین عملکرد غده سیب‌زمینی (به ترتیب 15/41 و 16/36 تن در هکتار) شد. همچنین تیمارهای بدون کاربرد علف­کش و کاربرد علف­کش پندیمتالین به‌تنهایی نیز، بیشترین زیست­توده کل علف­هرز (به ترتیب 1/900 و 9/933 گرم در متر مربع) و کمترین عملکرد غده سیب‌زمینی (به ترتیب 48/16 و 75/18 تن در هکتار) را باعث شدند. کاربرد یک‌بار کولتیواتور نیز تنها سبب تأثیر بر تراکم کل علف­های هرز شد و بر زیست‌توده کل علف‌های هرز و عملکرد سیب‌زمینی اثر معنی‌داری ایجاد نکرد. به‌طور کلی بر اساس نتایج این پژوهش کاربرد یک­بار کولتیواتور نمی­تواند در کنترل علف­های هرز سیب­زمینی مؤثر باشد و نیاز به تکرار و یا تلفیق با سایر روش­های کنترل علف­های هرز (ازجمله علف‌کش‌ها) می‌باشد.

کلیدواژه‌ها

استومپ، زیست؛ توده؛ سنکور؛ کاربرد نواری؛ متری بیوزین

مراجع