واکنش خصوصیات زراعی گندم و جو به منابع و مقادیر مختلف سلنیوم در شرایط دیم | ||
| پژوهشهای زراعی ایران | ||
| مقاله 5، دوره 15، شماره 2 - شماره پیاپی 46، تابستان 1396، صفحه 341-354 اصل مقاله (1.16 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/gsc.v15i2.50642 | ||
| نویسندگان | ||
| نورعلی ساجدی* 1؛ حمید مدنی2؛ عبداله ساجدی2 | ||
| 1دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک | ||
| 2دانشگاه آزاد اسلامی اراک | ||
| چکیده | ||
| بهمنظور بررسی واکنش خصوصیات زراعی گندم و جو به محلول پاشی با منابع و مقادیر مختلف سلنیوم، آزمایشی در سه تکرار طی سال زراعی 1394-1393 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک اجرا شد. عوامل آزمایش شامل دو منبع سلنات و سلنیت سدیم، در مقادیر 0، 18 و 36 گرم در هکتار و دو گونه گندم و جو بودند. نتایج نشان داد که طول سنبله بدون ریشک در گندم 4/10 درصد بیشتر از جو بود ولی طول سنبله با ریشک در جو 2/11 درصد بیشتر از گندم بود. شاخص برداشت سنبله در جو 7/21 درصد بیشتر از گندم بود. با محلول پاشی 18 گرم در هکتار سلنیوم، وزن دانه در سنبله نسبت به شاهد 9/4 درصد افزایش یافت. بیشترین وزن دانه در سنبله از محلول پاشی 18 گرم در هکتار سلنیت سدیم حاصل شد. با مصرف 18 و 36 گرم در هکتار سلنیت سدیم، وزن دانه در سنبله بهترتیب به میزان 7/13 و1/5 درصد افزایش نشان داد. با محلول پاشی 18 گرم در هکتار سلنیوم عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک بهترتیب 6 و 4/8 درصد افزایش یافت. نتایج نشان داد که در گندم بیشترین عملکرد بیولوژیک (66/5784 کیلوگرم در هکتار) از مصرف 18 گرم در هکتار سلنیت سدیم حاصل شد. در جو بیشترین عملکرد بیولوژیک (83/5889 کیلوگرم در هکتار) از مصرف 18 گرم در هکتار سلنات سدیم حاصل شد. در گندم بیشترین عملکرد دانه (45/1757 کیلوگرم در هکتار) از محلولپاشی 18 گرم در هکتار سلنات سدیم حاصل شد که نسبت به شاهد به میزان 9 درصد افزایش نشان داد. در گیاه جو بیشترین عملکرد دانه از محلولپاشی 18 گرم در هکتار سلنات یا سلنیت سدیم حاصل شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آبیدر؛ آذر 2؛ زیست توده؛ ویژگیهای سنبله | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,926 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,892 |
||