ارزیابی اثر زمان و غلظت محلول‌پاشی پاکلوبوترازول بر تولید و خصوصیات جوانه‌زنی ریزغده‌های سیب‌زمینی (Solanum tuberosum) | ||
| پژوهشهای زراعی ایران | ||
| مقاله 4، دوره 15، شماره 4 - شماره پیاپی 48، زمستان 1396، صفحه 786-797 اصل مقاله (2.18 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/gsc.v15i4.53270 | ||
| نویسندگان | ||
| بیژن سعادتیان؛ محمد کافی* ؛ محمد بنایان اول؛ جعفر نباتی | ||
| دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| یکی از راه‌های افزایش تولید ریزغده‌های سیب‌زمینی استفاده از تنظیم‌کننده‌های رشد است که نقش مؤثری نیز بر خواب غده‌ها دارند. بدین منظور آزمایشی به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک‌های کامل تصادفی با چهار تکرار در گلخانه تحقیقاتی دانشگاه فردوسی مشهد در سال 1393 اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل محلول‌پاشی پاکلوبوترازول در دو مرحله آغازش استولون و آغازش غده و شش سطح غلظت (صفر، 20، 40، 60، 80 و 100 میلی‌گرم در لیتر) بود. نتایج بیانگر تأثیر منفی غلظت‌های مختلف پاکلوبوترازول بر صفات تعداد، طول، قطر و وزن ریزغده‌های سیب‌زمینی بود. در تیمار محلول‌پاشی غلظت 20 میلی‌گرم در لیتر پاکلوبوترازول در زمان آغازش استولون، بیشترین تعداد ریزغده در بوته به‌دست آمد، اما در سایر سطوح تأثیر پاکلوبوترازول بر صفات یاد شده منفی بود. به‌طور کلی تأثیر تیمارهای محلول‌پاشی مرحله آغازش غده بر صفات تعداد، طول، قطر و وزن ریزغده‌های سیب‌زمینی، کمتر از آغازش استولون بود. افزایش غلظت پاکلوبوترازول خواب ریزغده‌های سیب‌زمینی را طولانی‌تر و سرعت جوانه‌زنی را کاهش داد. کاربرد پاکلوبوترازول در مرحله آغازش غده بازدارندگی بیشتری بر جوانه‌زنی ریزغده‌ها داشت. به‌طوری‌که در بالاترین غلظت پاکلوبوترازول، مدت زمان رسیدن به 5، 10، 50، 90 و 95 درصد جوانه‌زنی در تیمار محلول‌پاشی آغازش غده نسبت به آغازش استولون به‌ترتیب 11، 13، 17، 19 و 17 درصد افزایش نشان داد. به‌طورکلی محلول‌پاشی پاکلوبوترازول، تأثیر منفی بر تولید ریزغده‌های سیب‌زمینی و جوانه‌زنی آنها داشت. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| اندازه غده؛ تنظیم‌کننده‌ی رشد؛ خواب غده؛ رقم اگریا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,344 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,881 |
||