مقایسه محلول‌پاشی نانوذرات سیلیس و روی با مصرف خاکی بر صفات زراعی و فیزیولوژیکی برنج (Oryza sativa L.) | ||
| پژوهشهای زراعی ایران | ||
| مقاله 12، دوره 17، شماره 3 - شماره پیاپی 55، پاییز 1398، صفحه 503-515 اصل مقاله (499.65 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/gsc.v17i3.80028 | ||
| نویسندگان | ||
| نوراله خیری* 1؛ حسین عجم نوروزی1؛ حمیدرضا مبصر2؛ بنیامین ترابی3 | ||
| 1دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرگان | ||
| 2دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر | ||
| 3دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان | ||
| چکیده | ||
| به‌منظور بررسی اثر سیلیس و روی به دو فرم محلول‌پاشی (منبع نانوذرات) و خاک-مصرف (منبع معمولی) در قالب تیمارهای انفرادی یا ترکیبی بر صفات زراعی و فیزیولوژیکی برنج (Oryza sativa L.)، آزمایش مزرعه‌ای به‌صورت طرح بلوک‌های کامل تصادفی با 16 تیمار و سه تکرار در دو منطقه از استان مازندران (آمل و نور) در سال 1395 اجرا شد. نتایج نشان داد که اجزای عملکرد، عملکرد و هم‌چنین غلظت و جذب سیلیس و روی در دانه برنج با کاربرد سیلیس و روی به هر دو روش محلول‌پاشی نانوذرات و خاک-مصرف به‌طور معنی‌داری در مقایسه با شاهد افزایش یافت. کاربرد ترکیبی سیلیس و روی به‌صورت خاک-مصرف برتری معنی‌داری نسبت به مصرف جداگانه هر دو عنصر مورد استفاده در آزمایش از نظر تعداد پنجه بارور در کپه در منطقه آمل و تعداد دانه‌های پر در خوشه در منطقه نور داشت. از نظر محلول‌پاشی نانوذرات، کاربرد ترکیبی سیلیس و روی برتر از استفاده جداگانه سیلیس از نظر تعداد پنجه بارور در هر دو مکان آزمایش و میزان غلظت و جذب روی در دانه برنج بود. بنابراین با توجه به نتایج تحقیق حاضر، استفاده از سیلیس و روی به هر دو روش محلول‌پاشی نانوذرات و خاک-مصرف جهت افزایش غلظت و جذب این عناصر و هم‌چنین بهبود عملکرد دانه برنج در خاک‌هایی که قابلیت دسترسی پایینی به این دو عنصر غذایی دارند مؤثر می‌باشد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| روش مصرف؛ عملکرد دانه؛ منبع مصرف؛ نانوکود؛ جذب عناصر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,562 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,495 |
||