اثر سرب بر مقدار گلومالین هیفی و ریشه ای واکنش پذیر با آنتی بادی مونوکلونال و بردفورد در شرایط کشت درون شیشه ای و گلدانی | ||
| آب و خاک | ||
| مقاله 3، دوره 30، شماره 2 - شماره پیاپی 46، 1395، صفحه 605-617 اصل مقاله (371.09 K) | ||
| نوع مقاله: مقالات پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jsw.v30i2.47802 | ||
| نویسندگان | ||
| الهام ملک زاده* 1؛ جعفر مجیدی2؛ ناصر علی اصغرزاد1؛ جلال عبدالعلی زاده3 | ||
| 1دانشگاه تبریز | ||
| 2علوم پزشکی تبریز | ||
| 3دانشگاه علوم پزشکی تبریز | ||
| چکیده | ||
| گلومالین به عنوان گلیکوپروتئین شناخته شده در قارچهای میکوریزی شاخه گلومرومایکوتا و راسته گلومرال با دو روش بردفورد و آنتیبادی مونوکلونال اندازهگیری میشود. با این پیش فرض که تنش ناشی از فلز سمی منجر به افزایش بیان و تولید گلومالین به عنوان پروتئین شوک حرارتی میگردد، پژوهشی جهت مطالعه و مقایسه مقدار گلومالین تولیدی در شرایط کشت گلدانی در همزیستی قارچ رایزوفاگوس ایرگولاریز با گیاه شبدر سفید (Trifolium repens L.) و کشت درون شیشهای در همزیستی ریشههای تراریخت هویج (Daucus carota L.) با همان قارچ تحت تنش سرب طراحی گردید. در کشت درون شیشهای با افزایش غلظت سرب (0، 01/0، 1/0 و 1 میلیمولار Pb+2) مجموع درصد فراوانی هیف و اسپور کاهش یافت درحالی که پروتئین واکنشپذیر بردفورد و پروتئین واکنش پذیر با آنتی بادی در بخش هیفی افزایش یافت. در کشت گلدانی با افزایش غلظت سرب (0، 150، 300 و 450 میکرومولار Pb+2) درصد طول ریشه کلنیشده نسبت به شاهد افزایش نشان داد. به طور کلی با افزایش غلظت سرب، پروتئین واکنشپذیر بردفورد و پروتئین واکنش پذیر با آنتیبادی در بخش هیفی و ریشهای کشت گلدانی افزایش یافت. آنتی بادی مونوکلونال واکنش متقاطع ناچیزی با پروتئینهای ریشههای غیرمیکوریزی نشان داد. بنابراین تولید گلومالین از طریق ممانعت از تغییر شکل پروتئینهای مهم و حیاتی گیاه به عنوان پروتئین شوک حرارتی، ساز و کار حفاظتی قارچ های میکوریز آربوسکولار در همزیستی با گیاه برای کاهش تنش ناشی از سرب میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| الایزا؛ بردفورد؛ قارچ میکوریز آربوسکولار؛ گلومالین | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 6,595 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,569 |
||