بهینهسازی تخصیص اراضی و آب آبیاری مبتنی بر دیدگاه بیلان آب با استفاده از برنامهریزی خطی | ||
| آب و خاک | ||
| مقاله 4، دوره 31، شماره 2 - شماره پیاپی 52، 1396، صفحه 372-385 اصل مقاله (422.84 K) | ||
| نوع مقاله: مقالات پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jsw.v31i2.52166 | ||
| نویسندگان | ||
| حمید رضا مرادی* 1؛ خلیل جلیلی1؛ امید بزرگ حداد2 | ||
| 1دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 2دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| بهینهسازی تخصیص منابع یکی از راهکارهای مناسب برای دستیابی به توسعه پایدار و کاهش هدررفت منابع است. در دشت اسلامآباد غرب استان کرمانشاه به منظور دستیابی به توسعه پایدار و تخصیص بهینه اراضی به محصولات الگوی کشت، محدودیتهای موجود لحاظ گردید و برای بیشینه سازی سود تولید، توابع هدف و محدودیت با برنامهریزی خطی فرموله و با استفاده از روش سیمپلکس به کمک نرم افزار LINGO حل شد. سه سناریوی مدیریتی و 6 برنامه عملیاتی با لحاظ محدودیتهای موجود شامل دسترسی به منابع، تناوب زراعی، اجتماعی- اقتصادی و غیر منفی بودن متغیرها تحلیل و آنالیز حساسیت شدند. نتایج حاصله بیانگر آن است که در کلیه سناریوهای مدیریتی کشتهای آبی محصولاتی چون چغندر، ذرت، نخود، گوجه فرنگی و جالیز از الگوی کشت بهینه حذف شدند. گندم در 2 سناریو و 5 برنامه عملیاتی،افزایش سطح زیر کشت داشته است. میزان سود حاصل از بهینهسازی در کلیه سناریوهای مدیریتی مثبت بوده و این افزایش از 19 تا 55 درصد متغیر است نتایج بدست آمده از تجزیه و تحلیل حساسیت نیز نمایانگر تاثیر پذیری زیاد توابع هدف از میزان آب در دسترس، سطح کل اراضی و سطح کشت یونجه است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اسلام آباد غرب؛ الگوی کشت؛ توسعه پایدار؛ روش سیمپلکس؛ نرم افزار LINGO | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 12,328 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,606 |
||