تخصیص بهینه آب برای آبیاری تکمیلی مزارع گندم و جو دیم درزیرحوضههای منطقه کامیاران | ||
| آب و خاک | ||
| مقاله 5، دوره 31، شماره 3 - شماره پیاپی 53، 1396، صفحه 701-714 اصل مقاله (1.01 M) | ||
| نوع مقاله: مقالات پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jsw.v31i3.54809 | ||
| نویسندگان | ||
| رضا سعیدی* 1؛ هادی رمضانی اعتدالی2؛ امیر صمدی2؛ علیرضا توکلی3 | ||
| 1دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) ، قزوین | ||
| 2دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین | ||
| 3موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی | ||
| چکیده | ||
| با افزایش نیاز به تولید غذا و کاهش منابع آبی، میتوان با بررسی اراضی دیم از نظر خصوصیات توپوگرافی، دسترسی به منابع آبی و تخصیص بهینه منابع آب موجود، میزان تولید را با انجام آبیاری تکمیلی افزایش داد. در این مطالعه، پتانسیلیابی اراضی دیم منطقه کامیاران برای انجام آبیاری تکمیلی، با انتخاب اراضی دیم دارای شیب کمتر از 8 درصد و مجاورت با رودخانههای فصلی صورت گرفت. منابع آبی نیز برای انجام آبیاری بهاره (50 میلیمتر در ماههای فروردین و اردیبهشت)، آبیاری پاییزه (75 میلی متر در ماههای آبان و آذر) و جفت آبیاری (مجموع آبیاری بهاره و پاییزه) در نظر گرفته شد. بهینهسازی برای برآورد سطوح زیر کشت بهینه و به منظور افزایش سود خالص در زیرحوضههای کامیاران انجام شد. با توجه به حجم متفاوت منابع آبی قابل دسترس، یک زمان مشخص برای انجام آبیاری تکمیلی در تمام زیر حوضهها تعیین نگردید. در زیر حوضههای A، B ،C آبیاری پاییزه گندم، در زیر حوضه های E، F و INT آبیاری بهاره و پاییزه گندم و آبیاری پاییزه جو و در زیرحوضه D، آبیاری بهاره و پاییزه گندم، توسط مدل بهینهسازی پیشنهاد شد. با اجرای مدل بهینهسازی در اراضی با شیب کمتر از 8 درصد، برای سال زراعی 94-1393، مجموع تولید گندم و جو بهترتیب 5/47 و 5/10 درصد، مجموع سود خالص گندم و جو 85 درصد و بهره وری آب برای دو محصول گندم و جو، به ترتیب 8/74 و 5/44 درصد، نسبت به کشت مطلق دیم افزایش داشته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آبیاری تکمیلی؛ بهینهسازی؛ سودخالص؛ کامیاران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,467 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,423 |
||