تغییرات ویژگیهای فیزیکی خاک مزارع دیم دشت مراغه در اثر اعمال تیمارهای خاکورزی حفاظتی و سنتی | ||
| آب و خاک | ||
| مقاله 8، دوره 33، شماره 3 - شماره پیاپی 65، 1398، صفحه 477-478 اصل مقاله (1.29 M) | ||
| نوع مقاله: مقالات پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jsw.v0i0.76818 | ||
| نویسندگان | ||
| مهدی کوسه لو1؛ مهدی رحمتی* 1؛ ایرج اسکندری2؛ ولی فیضی اصل2 | ||
| 1دانشگاه مراغه | ||
| 2موسسه تحقیقات کشاورزی دیم کشور | ||
| چکیده | ||
| بهمنظور مطالعه اثرات خاکورزی سنتی و حفاظتی بر خصوصیات فیزیکی خاک در اراضی کشاورزی دیم، تحقیقی به مدت 5 سال زراعی در مؤسسه تحقیقات دیم کشور در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با 5 تیمار خاکورزی شامل: کاشت مستقیم در ته ساقهها (NT1)، کاشت مستقیم در کلیه بقایا (NT2)، شخم قلمی + دیسک (CH)، کم خاکورزی (MT) و شخم مرسوم (CT) در 4 تکرار به اجرا در آمد. نمونهبرداریهای خاک در انتهای سال پنجم برداشته شدند که این نمونه جهت آنالیز پارامترهای فیزیکی ازجمله پایداری خاکدانهها (WAS)، میانگین وزنی و هندسی قطر خاکدانهها به روش الک تر (GMDwet و MWDwet) و الک خشک (GMDdry و MWDdry)، بعد فرکتال جرمی خاکدانهها (Dm)، کربن آلی کل (TOC)، کربن آلی محلول (DOC) و جرم مخصوص ظاهری خاک استفاده شدند. نتایج نشان داد که اثر تیمارهای خاکورزی بر پارامترهای MWDdry و GMDdry معنیدار بود. اثر متقابل روشهای مختلف خاکورزی و مکان بر روی DOC و اثر متقابل عمق و مکان بر روی جرم مخصوص ظاهری معنیدار بود. میزان کربن آلی محلول در تیمار خاکورزی سنتی با مقدار mg g-1 74/3 در مکان اول بهطور معنیداری بیشتر از سایر تیمارها (با مقادیر کمتر از mg g-1 20/3) بود. همچنین در تیمار NT1 و NT2 میانگین وزنی (به ترتیب با 25/1 و 17/1 میلیمتر) و هندسی (04/1 میلیمتر برای هر دو) قطر خاکدانهها اختلاف معنیداری با سایر تیمارها داشت. بر اساس نتایج بهدستآمده توصیه میشود، بهجای استفاده مداوم از خاکورزی سنتی از خاکورزی حفاظتی استفاده شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بعد فرکتال؛ جرم مخصوص ظاهری؛ کربن آلی محلول؛ پایداری خاکدانهها | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,248 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,241 |
||