بخشبندی اندازهای و بیوشیمیایی کربن آلی خاکِ همراه با ریشهی چند گیاه مرتعی | ||
| آب و خاک | ||
| مقاله 9، دوره 33، شماره 5 - شماره پیاپی 67، 1398، صفحه 763-778 اصل مقاله (1.25 M) | ||
| نوع مقاله: مقالات پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jsw.v33i5.80484 | ||
| نویسندگان | ||
| حسن لطفی پارسا1؛ محسن شکل آبادی* 2؛ قاسم اسدیان3 | ||
| 1بوعلی سینا | ||
| 2دانشگاه بوعلی سینا | ||
| 3مرکز تحقیقات کشاورزی منابع طبیعی همدان | ||
| چکیده | ||
| بخشبندی اندازه دانهای و بیوشیمیایی کربن آلی روشی سودمند در شناخت و بررسی پویایی و فرایندهای نگهداشت، تجزیه و خروج آنها از خاک میباشد. مراتع حاوی بیش از یک سوم ذخایر کربن زمین بوده و یکی از مهمترین اکوسیستمها جهت ذخیره کربن بشمار میروند. از این رو این مطالعه با هدف بررسی تغییرات بخشبندی اندازه دانهای و بیوشیمیایی کربن آلی خاک در فواصل مختلف از سطح ریشهی پنج گیاه مرتعی در استان همدان انجام پذیرفت. جداسازی خاکهای ریزوسفری از ریشهها انجام شد و خاکها به سه بخش خاک ریزوسفری، بین ریزوسفری و تودهای تقسیم شدند. بخشبندی اندازه دانهای و بیوشیمیایی کربن آلی روی خاکها انجام شد. بیشترین میزان کربن آلی در نواحی نزدیک به ریشهها و خاکدانههای کوچکتر از 15/0 میلیمتر مشاهده گردید. علیرغم فعالیت بالای ریزجانداران در این نواحی، میزان کربن آلی بهدلیل ترشحات ریشهای همچنان بالاتر از نقاط دورتر از ریشه بود. بخشهای مختلف بیوشیمیائی کربن و MWD دارای همبستگی بسیار معناداری با کربن آلی کل بودند که نشاندهندهی اثر کربن آلی خاک بر ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی خاک است. بخشهای بیوشیمیایی در نزدیک ریشهها که شدت تجزیهی کمتری داشتند مربوط به کربن محلول در آب و کربن قابل دسترس بود در حالیکه با افزایش فاصله از سطح ریشه مقادیر کربن مقاوم به تجزیه افزایش مییافت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خاکدانه سازی؛ کربن آلی؛ ریزوسفر؛ کمپلکسهای آلی-معدنی؛ گیاه مرتعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,499 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,673 |
||