رویکردی انتقادی به فقه افتراضی؛ مبانی و آسیبها با تمرکز بر جایگاه موضوعشناسی در این رویکرد فقهی | ||
| فقه و اصول (Fiqh va uṣūl) | ||
| مقاله 4، دوره 54، شماره 2 - شماره پیاپی 129، تابستان 1401، صفحه 77-95 اصل مقاله (654.98 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jfu.v53i4.87634 | ||
| نویسندگان | ||
| علی شفیعی1؛ منصور امیرزاده جیرکلی* 2؛ محمد رضا کاظمی گلوردی3 | ||
| 1دانش آموخته دکتری گروه آموزشی فقه ومبانی حقوق اسلامی، واحد تربت حیدریّه، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریّه،ایران. | ||
| 2استادیار گروه آموزشی فقه ومبانی حقوق اسلامی، واحد تربت حیدریّه، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریّه،ایران. | ||
| 3استادیارگروه آموزشی فقه ومبانی حقوق اسلامی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد،ایران. | ||
| چکیده | ||
| فقه افتراضی که با اندکی تسامح میتوان آن را فقه در خلأ نیز نام نهاد، محصول مبانی، روشها، علل و عواملی است که باتوجهبه حضور پررنگ و پرحجم آن در پیشینه و حال نهادِ فقاهت، نیازمند نگاهی انتقادی است تا بتوان دقیقتر و عینیتر با آن روبهرو شد. توجه به فقه افتراضی بهمثابه رویکردی فقهی که ازجمله معلول فاصلهگرفتن فقه و فقیهان از واقعیتهای اجتماعی و چالشهای عینیِ مکلفان از یک سو و مطرود گشتن فقیهان از حکومت و حاشیهنشینیِ ایشان از سوی دیگر است، پیامدهایی بهدنبال داشته که در این مقاله ضمن اشاره به پارهای از مبانی و آسیبهای آن تلاش شده است بهصورت موردی به پیامد کمتوجهی به موضوعشناسی پرداخته شود، مسئلهای که در این چند دهه بیشازپیش مدّنظر اصحاب اندیشه و دغدغهمندانِ کارآمدترکردن فقه بوده است. در این جستار به روش توصیفی تحلیلی و با رویکرد انتقادی مسئلۀ مورد اشاره مورد تحقیق واقع شده و این گمانه تقویت شده که کمتوجهی به موضوعشناسیِ فقهی و تقلیل جایگاه آن در عملیات استنباط، عمدتاً معلول حاکمیتِ رویکرد افتراضی به فقه است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| رویکرد انتقادی؛ فقه افتراضی؛ فقه واقعی؛ آسیبشناسی رویکردهای فقهی؛ موضوعشناسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,928 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,598 |
||