تبارشناسی خاندان کامکار: کارگزاران خراسان در سدۀ سوم و چهارم هجری | ||
| تاریخ و فرهنگ | ||
| مقاله 1، دوره 52، شماره 1 - شماره پیاپی 104، شهریور 1399، صفحه 28-9 اصل مقاله (1016.01 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jhistory.2021.40898.88821 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه حاجی پور لاطرانی1؛ رضا شعبانی صمغ آبادی* 2؛ آذرتاش آذرنوش3 | ||
| 1دانشجوی دکتری تاریخ دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران | ||
| 2استاد گروه تاریخ دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران | ||
| 3استاد ادبیات عرب دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| کامکاران از خاندانهای ایرانی سدههای نخستین هجری و از دهقانان بنام خراسان بودند (حدود 31ـ309ق). نام این خاندان برگرفته و منتسب به کامکار، دهقان مروی و از فرزندان یزدگرد سوم، آخرین پادشاه ساسانی (632ـ651م)، است. برخی از اعضای این خاندان در دستگاه حکومتی طاهریان (205ـ259ق)، صفاریان (247ـ393ق) و سامانیان (261ـ395ق) جایگاه و مناصبی داشتهاند. در پژوهش حاضر به روش توصیفی ـ تحلیلی به معرفی آنان و مناصب کشوری و لشگری ایشان پرداخته خواهد شد. این خاندان امارت بخشهایی از خراسان و فرماندهی لشکر امرای خراسان را بر عهده داشتند. معروفترین شخصیت این خاندان، احمد بن سهل بن هاشم (د.307ق) بود. پدر و برادران او نیز دبیر و منجم بودند. این خاندان علاوه بر نقش سیاسی ـ نظامی، با حمایت از ادبا و دانشمندان در ماندگاری علم و فرهنگ ایران نیز مؤثر بودند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کامکاران؛ خراسان؛ یزدگرد سوم؛ احمد بن سهل | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,077 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,148 |
||