هماهنگی واکه‌ای در صرف افعال گویش مشهدی: واج‌شناسی زایشی | ||
| زبانشناسی و گویش های خراسان | ||
| مقاله 2، دوره 13، شماره 2 - شماره پیاپی 25، زمستان 1400، صفحه 23-48 اصل مقاله (1.26 M) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژ‍وهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jlkd.2021.39566 | ||
| نویسندگان | ||
| سیدمحمد حسینی* 1؛ عالیه کرد زعفرانلو کامبوزیا2 | ||
| 1دانشگاه اراک | ||
| 2تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| در این پژوهش هماهنگی واکه‌ای پیش‌وندهای فعلی در گویش افراد میان‌سال غیرمهاجر شهر مشهد در چارچوب واج‌شناسی زایشی بررسی می‌گردد. بدین منظور بیش از 120 فعل بسیط گویش مشهدی صرف شده و تناوب‌های واجی واکه‌ها در پیش‌وندهای فعلی استمرار، التزام و نفی در محیط آوایی خود استخراج و از نظر هماهنگی مشخصه‌های واجی بررسی گردید. نتایج نشان می‌دهد که هماهنگی واکه‌ای در گویش مشهدی در مشخصه‌های پسین بودن، افراشتگی و یا هر دو با هم رخ می‌دهد و همخوان‌های تیغه‌ای در صورتی که واکه ستاک پسین افتاده باشد تیره هستند و اجازه هماهنگی نمی‌دهند. یافته‌ها، همچنین، نشان می‌دهد که واکه پیش‌وند نفی کمتر از پیش‌وندهای استمرار و التزام در فرایندهای هماهنگی شرکت می‌کند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| گویش مشهدی؛ پیش‌وند فعلی؛ هماهنگی واکه‌ای؛ واج‌شناسی زایشی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,545 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,485 |
||