ارزیابی القای تحمل به ستوکسیدیم در ذرت (Zea mays L.) با استفاده از سالیسیلیک اسید به عنوان ایمنساز | ||
| پژوهش های حفاظت گیاهان ایران | ||
| مقاله 3، دوره 36، شماره 3 - شماره پیاپی 57، پاییز 1401، صفحه 327-337 اصل مقاله (779.69 K) | ||
| نوع مقاله: مقالات پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jpp.2021.32832.0 | ||
| نویسندگان | ||
| ایوب شافعی؛ مهدی راستگو* ؛ ابراهیم ایزدی دربندی؛ علی قنبری | ||
| دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| با هدف مطالعه کارایی سالیسیلیک اسید به عنوان ایمنساز در تحمل ذرت به علفکش غیرانتخابی ستوکسیدیم و نیز ارزیابی پاسخ دو گونه قیاق (Sorghum halepense (L.) Pers.) و درنه (Echinochloa colona (L.) Link) به آن آزمایشی به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار، در سال 1394 در گلخانه تحقیقاتی دانشگاه فردوسی مشهد، اجرا شد. عامل اول دز علفکش ستوکسیدیم در مقادیر صفر، 5/22، 45، 94، 187 و 375 گرم ماده موثره در هکتار و عامل دوم نیز تیمار با سالیسیلیک اسید در غلظتهای صفر، 1 و 2 میلیمولار بود. نتایج نشان داد که علفهرز درنه نسبت به ذرت و قیاق، بیشتر تحت تأثیر دزهای علفکش ستوکسیدیم قرار گرفت. در همه گونهها با افزایش غلظت سالیسیلیک اسید، دز موثر برای کاهش وزن تر به نصف بیشینه (ED50) افزایش یافت. برای هر سه سطح تیمار سالیسیلیک اسید، مقدار این پارامتر در ذرت بذرمال شده توسط سالیسیلیک اسید بالاتر از سایر بود و کمترین مقدار این پارامتر نیز برای علف هرز درنه مشاهده شد. بالاترین مقدار ED50 برابر 210 گرم ماده موثره در هکتار برای ذرت بذرمال شده با 2 میلیمولار در لیتر از سالیسیلیک اسید، و کمترین مقدار آن برابر 5/31 گرم ماده موثره در هکتار برای درنه بدون محلولپاشی سالیسیلیک اسید مشاهده شد. با کاربرد علفکش ستوکسیدیم میزان کلروفیل فلورسنس افزایش یافت اما تیمار سالیسیلیک اسید توانست روند افزایشی میزان کلروفیل فلورسنس را کاهش دهد. نتایج نشان داد که تیمار بذرمال کردن سالیسیلیک اسید به عنوان ایمنساز برای علفکش ستوکسیدیم، نتیجه بهتری داد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| درنه؛ علفکش باریک برگکش؛ قیاق؛ کلروفیل فلورسنس | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,140 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,014 |
||