بررسی قابلیت باکتری Sporsarcina Pasteuri در بهسازی و بهپالایی خاکهای آلوده هیدروکربنی | ||
| مهندسی عمران فردوسی | ||
| مقاله 6، دوره 33، شماره 4 - شماره پیاپی 32، 1399، صفحه 81-99 اصل مقاله (1.18 M) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jfcei.2021.61749.0 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد تقی بلوری بزاز1؛ جعفر بلوری بزاز* 2؛ سید محسن کرابی1 | ||
| 1دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد. | ||
| 2دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| در قرن حاضر استفاده از فرآورده های مختلف نفت و سوخت های فسیلی به عنوان جزء غیرقابل تفکیک از صنعت و پیشرفتهای بشری بوده است. آنچه امروز به عنوان یک دغدغه مهم در کنار استفاده از این فرآوردهها مطرح است، انتشار غیرقابل کنترل آنها در قسمتهای مختلف مانند استحصال، فرآوری، انتقال و استفاده است. سایر مشکلات استفاده از این فراورده ها، آلودگیهای زیست محیطی و بوجود آوردن خاکهای مسئله دار آلوده در حوزه مهندسی ژئوتکنیک است. راه کارهای زیادی برای حل جداگانه این مشکلات بررسی و ارائه شده است؛ در پژوهش حاضر استفاده از روش بهسازی میکروبی MICp ( Microbiologically induced calcium carbonate precipitation) به عنوان راه حلی برای بهپالایی خاکهای آلوده و بهبود ظرفیت باربری کاهش یافته آن با دو فرآورده نفتی گازوئیل و روغن موتور ارائه شده است. باکتری مورد استفاده در این فرآیند Sporsarcina pasteuri بوده که بصورت فلوکه (flocculate) باکتری به خاک آلوده اضافه شده و سپس طی دو مرحله ارزیابی بهپالایی (با استفاده از نتایج کروماتوگرافی) و بهسازی ژئوتکنیکی (با استفاده از نتایج آزمون برش مستقیم و نفوذپذیری) انجام شد. با کمک آنالیز FTIR (Fourier-transform infrared spectroscopy) و بررسی نمودارهای کروماتوگرافی، کاهش پیک های اجزای شناسایی شده در نمونه تیمار شده نسبت به نمونه استاندارد تهیه شده از گازوئیل یا روغن موتور ملاحظه شدند. از طرفی بهبود خواص ژئوتکنیکی خاکهای آلوده از مهمترین اثرات ملاحظه شده در نمونههای تیمار شده بود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آلودگی زیست محیطی؛ بهسازی؛ بهپالایی؛ Sporsarcina pasteuri؛ کروماتوگرافی و FTIR | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,297 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,506 |
||