اولویت‌بندی مؤلفه‌های رفتار شهروند سازمانی در نظام برنامه‌ریزی شهری (نمونه موردی: شهر مشهد)

جغرافیا و توسعه فضای شهری

مقاله 2، دوره 9، شماره 3 - شماره پیاپی 18، پاییز 1401، صفحه 19-38   

نوع مقاله: علمی - پژوهشی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jgusd.2021.67084.0

نویسندگان

پریناز حسنی^* ؛ سید مسلم سیدالحسینی؛ هادی سروری؛ تکتم حنایی

آزاد اسلامی واحد مشهد

چکیده

امروزه شهرها همچون سازمان بزرگ و پیچیده­ای می­­باشند، که شهروندان به ­عنوان عنصر اصلی این مجموعه به حساب می­آیند. رفتار شهروند سازمانی به عنوان رفتارهای فرانقشی، باعث بهبود مؤثر وظایف و نقش‌های سازمان می‌شوند. لذا با توجه به اهمیت شهرها به­ لحاظ تأثیرپذیری برنامه­ریزی­های شهری از رفتار شهروند سازمانی، ضرورت شناسایی مؤلفه­های رفتار شهروند سازمانی در شهرها وجود دارد. لذا هدف پژوهش حاضر شناسایی و اولویت­بندی مؤلفه­های رفتار شهروند سازمانی می باشد، که از نظر ماهیت و روش توصیفی و از نظر هدف، کاربردی است. جمع آوری داده­ها از مطالعات کتابخانه­ای و تهیه 384 پرسشنامه انجام شده است. روایی پرسشنامه با نظر چند تن از صاحبنظران در این زمینه، پایایی پرسشنامه براساس آلفای کرونباخ، تجزیه و تحلیل داده­ها از روش تحلیل عاملی تأییدی و اولویت­بندی از آزمون فریدمن بهره گرفته شده است. طبق یافته­ها، در میان متغیرهای اصلی، همبستگی و رابطه معناداری وجود دارد و در میان متغیر­های اصلی انگیزه، پاسخ، محرک، تقویت و نگرش، متغیر انگیزه و پاسخ دارای اولویت بالاتری در میان متغیرهای دیگر می­باشد، لذا نتایج حاکی از آن است، در اولویت­بندی مؤلفه­های رفتاری شهروند سازمانی در نظام برنامه­ریزی شهری، مدیران و برنامه­ریزان شهری باید انگیزه شهروندان در شهر مشهد را در برنامه­ریزی­های شهری مد نظر داشته باشند، چون بر پاسخ­دهی شهروندان که به شکل میزان تعهد و رضایت شهروندی از شهر بروز می­دهد، تأثیرگذار است.

کلیدواژه‌ها

برنامه‌ریزی شهری؛ رفتار؛ شهروند سازمانی؛ شهر مشهد

مراجع