امنیت غذایی و نا امنی، سامانه غذایی و تغییر اقلیم

فصلنامه آب و توسعه پایدار

دوره 7، شماره 4 - شماره پیاپی 18، زمستان 1399، صفحه 88-91   

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jwsd.2021.39932

نویسنده

منصوره کوهی

استادیار، گروه مخاطرات و تغییر اقلیم، پژوهشکده اقلیم شناسی و تغییر اقلیم، مشهد، ایران

چکیده

کشاورزی و سامانه غذا کلید پاسخ به تغییر اقلیم جهانی است. ترکیبی از اقدامات در زمینه تولید غذا مانند تولید موثر، انتقال و فراوری در کنار مداخلات به منظور تعدیل گزینه‏های غذایی و کاهش اتلاف و پسماند، منجر به کاهش انتشار GHG و بهبود تاب‏آوری این سامانه‏‏ها خواهد شد. چنین اقدامات ترکیبی، امکان دستیابی به تعدیل و سازگاری با تغییر اقلیم در مقیاس بزرگ مبتنی بر اراضی را بدون ایجاد تهدید برای امنیت غذایی (افزایش رقابت برای زمین و تولید غذا با قیمت‏های بالاتر) فراهم می‏آورد. عدم لحاظ چنین اقداماتی ترکیبی در سامانه غذا، مدیریت مزرعه و زنجیره تامین و تقاضا، ممکن است منجر به اثرات معکوسی مانند افزایش تعداد انسان‏های دارای سوتغذیه و تأثیر منفی بر خرده مالکان شود. به‏منظور رویارویی با چنین چالش‏هایی لازم است رویکرد سامانه فعلی غذا به سمت انجام اقدامات ترکیبی تغییر یابد. به‏منظور سازگاری و تعدیل در کل سامانه غذایی، لازم است شرایط تحقق آن از طریق خط مشی‏های سیاسی، بازارها، موسسات پژوهشی و حاکمیتی فراهم شود. با هدف دستیابی به سازگاری، می‏توان تاب‏آوری در برابر افزایش رویدادهای حدی را از طریق مکانیزم‏های اشتراک و انتقال خطرپذیری از طریق بازارهای بیمه و بیمه‏های مبتنی بر شاخص‏های آب‏و‏هوایی به انجام رساند. سیاست‏های عمومی سلامت برای بهبود تغذیه مانند مشوق‏های بیمه درمانی و افزایش کمپین‏های آگاهی دهنده می‏تواند به‏طور بالقوه تقاضا را تغییر داده و هزینه‏های مراقبت‏های بهداشتی را کاهش و به محدود کردن انتشار GHG کمک نماید. بدون گنجاندن پاسخ‏های جامع سامانه غذایی در سیاست‏های کلی تغییر اقلیم، پتانسیل‏های تعدیل و سازگاری ارزیابی شده توسط مراجع ذی‏ربط محقق نمی‏شود و امنیت غذایی به خطر خواهد افتاد.

کلیدواژه‌ها

امنیت غذایی و نا امنی؛ سامانه غذایی؛ تغییر اقلیم

مراجع