تبیین استراتژیهای مدیریت بنیادهای زیستی در ایران نمونهی موردی: آب | ||
| پژوهش های جغرافیای سیاسی | ||
| مقاله 2، دوره 5، شماره 4 - شماره پیاپی 20، زمستان 1399، صفحه 29-48 اصل مقاله (584.16 K) | ||
| نوع مقاله: مقالات علمی -پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): Doi:org/10.22067/pg.v5i4.82616 | ||
| نویسندگان | ||
| افشین متقی1؛ مصیب قره بیگی* 2 | ||
| 1دانشیار جغرافیای سیاسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران | ||
| 2دکتری جغرافیای سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| بنیادهای زیستی، دربردارندهی مجموعهای از عناصر و عوامل محیطی است که بنیان علم جغرافیا بر آن استوار است. در این میان، آب بهعنوان یکی از بنیادهای زیستی و مثابه یک کالای استراتژیک، همواره نقش مهمی در سبدِ سیاستگذاریها و برنامهریزیهای کشورها داشته است. در کشورهایی که از نظر جغرافیایی در کمربند بیابانی جهان قرار دارند، آب از اهمیتی استراتژیک در مقیاس محلی تا فراملی برخوردار است. ایران، در شمار کشورهایی است که از منظر واقعیتهای جغرافیایی با کمبود منابع آب و روند فزایندهی صنعتیشدن و شهرگرایی لجام گسیخته رویارو است. با توجه به اهمیت آب و چگونگی مدیریت آن در کشور، پژوهش پیش رو، با روش پیمایشی و تحلیل استراتژیک (SWOT)، به طراحی و تدوین استراتژیهایی در راستای مدیریت بهینهی آب در ایران پرداخته است. نمونهی آماری این پژوهش، 50 نفر از اعضای هیئت علمی گروه جغرافیا در سه دانشگاه تهران، تربیت مدرس و خوارزمی است. یافتههای پژوهش، نشان میدهد که وضعیت فعلی مدیریت آب در کشور از نظر عوامل درونی و بیرونی دچار ضعف است. از جمله استراتژیهای مناسب برای مدیریت بهینهی آب در کشور نیز عبارتند از: محلیسپاری و مشارکتیسازی مدیریت منابع آب در کشور (استراتژی SO)، مداخلهی مدیریتی در راستای کاهش و تعدیل آثار مخرب سیاسیسازی مسئلهی آب (استراتژی ST)، بهبود مدیریت منابع انسانی در وزارتخانهها و سازمانهای متولی آب (استراتژی WO)، توقف مدیریت موازی و مداخلهگرایانه و یکپارچهسازی شبکهی سازمانهای متولی در مدیریت آب (استراتژی WT). | ||
| کلیدواژهها | ||
| آب؛ برنامهریزی استراتژیک؛ مدیریت بهینه؛ SWOT؛ ایران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,703 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 991 |
||