تحری؛ پژوهشی در مفهوم، مشروعیت، کاربرد و احکام آن | ||
| فقه و اصول (Fiqh va uṣūl) | ||
| مقاله 1، دوره 54، شماره 2 - شماره پیاپی 129، تابستان 1401، صفحه 11-29 اصل مقاله (574.53 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jfiqh.2021.68075.1024 | ||
| نویسنده | ||
| فرزاد پارسا* | ||
| دانشیار دانشگاه کردستان | ||
| چکیده | ||
| تحری، گونهای تلاش اجتهادی است به منظور دفع اشتباه در حالت ضرورت با تکیه بر ادله و قرائن که غالباً در عبادات و گاهی در مسائلی دیگر امکان بهکارگیری دارد. تحری با واژگان دیگری چون اجتهاد، توخی، الهام، التماس و فحص از واقع در شبهات موضوعیه مربوط است. این شیوه را برخی به دلیل ضعف استنادی نپذیرفته و مفید ظنِ غیرمغنی از حق دانستهاند، اما غالباً بهعنوان راهحل آخر و در حالت ضرورت و با استناد به سیرهٔ عملی رسول خدا(ص)، ائمه، صحابه و برخی دیگر از ادلهٔ نقلی و عقلی پذیرفتهاند. حجیت تحری، محدود به متحری و غیرقابل تسری به غیر است و دلیل شرعی فراگیر محسوب نمیشود و بسته به موضوع، احکام خاص تکلیفی را دربردارد. روش پژوهش، توصیفی تحلیلی و حاصل پژوهش، پذیرش تحری بهعنوان شیوۀ عملی در هنگامهٔ اضطرار و برای دفع اشتباه و صرفاً در برخی مسائل است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تحری؛ اجتهاد؛ کارکرد تحری؛ حجیت تحری؛ فقه اسلامی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,892 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,618 |
||