ردهشناسی آرایش سازههای متن سغدی بودایی «وِسَنترَه جاتَکَه»؛ بر اساس مؤلفههای وابسته به اسم | ||
| زبانشناسی و گویش های خراسان | ||
| مقاله 4، دوره 13، شماره 1 - شماره پیاپی 24، شهریور 1400، صفحه 83-112 اصل مقاله (1.66 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jlkd.2021.48584.0 | ||
| نویسندگان | ||
| راضیه موسوی خو1؛ زهره زرشناس* 2؛ آتوسا رستم بیک تفرشی3 | ||
| 1دانشجوی دکترای فرهنگ و زبانهای باستانی واحد علوم تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| 2استاد فرهنگ و زبانهای باستانی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران | ||
| 3استادیار زبان شناسی همگانی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| زبان سغدی از زبانهای ایرانی میانهی شرقیست که به سه گروه مانوی، بودایی و مسیحی تقسیم میشود. در این پژوهش به بررسی آرایش سازههای متن سغدی بودایی «وِسَنترَه جاتَکَه» پرداخته شده است. تاکنون پژوهشی در باب ردهشناسی زبان سغدی بودایی صورت نگرفته است. این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی و تحلیلها از نوع کمی و کیفی است، گردآوری دادهها به روش کتابخانهای است. چارچوب تحلیل، مؤلفههای تحلیل آرایش سازهی معرفیشده در دبیرمقدم (۱۳۹۲) و درایر (۱۹۹۲) است. از میان مجموع ۲۸ مؤلفهی معرفیشده در این آثار، ۱۵مؤلفهی وابسته به اسم بررسی شدهاند. بر مبنای نظریهی جهت انشعاب (BDT) برای زبانهای گوناگون میتوان دو وضعیت را متصور شد: راستانشعابی و چپانشعابی. پس از بررسی۲۹۱۲ جفتعنصر وابسته به اسم موجود در متن، مشخص شد که زبان سغدی بودایی بر اساس فرضیهی جهت انشعاب، گرایش به چپانشعابی بودن دارد. به طوریکه در ۵ مؤلفه راستانشعابی یا هستهآغاز است و در ۸ مؤلفه چپانشعابی یا هستهپایان است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| زبان سغدی بودایی؛ رده&rlm؛ شناسی؛ آرایش سازه؛ وِسَنترَه جاتَکَه؛ جهت انشعاب | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,921 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,028 |
||