بررسی ادلۀ قرآنیان ایران در نقد منصوصبودن امامت(مطالعۀ موردی نقدهای برقعی و قلمداران و طباطبایی) | ||
| جستارهایی در فلسفه و کلام | ||
| مقاله 10، دوره 52، شماره 1 - شماره پیاپی 104، شهریور 1399، صفحه 185-200 اصل مقاله (572.75 K) | ||
| نوع مقاله: علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/epk.2021.44055.0 | ||
| نویسنده | ||
| محسن موسی وند* | ||
| دانش آموخته دکتری کلام امامیه دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| نواندیشان دینی در دو قرن اخیر به نقد و پالایش میراث اسلامی پرداختهاند. گستردگی طیف نواندیشان دینی و نقدهای آنان بر سنت اسلامی از موضوعاتی بسیار مهم در مطالعات اندیشۀ اسلامی معاصر است. قرآنیان بهعنوان گروهی از مسلمانان که مدعیاند بر محوریت قرآن بیش از دیگر فرقههای اسلامی تأکید ورزیدهاند، توجه پژوهشگران دینی را به خود جلب کردهاند. ازآنجاکه این گروه داعیۀ مبارزه با خرافات را دارند، بسیاری از باورهای شیعی را بهدلیل تعارض با قرآن باطل و مردود معرفی کردهاند. مهمترین موضوعی که در این جریان نقد شده، امامت اهلبیت است. قرآنیان با تمسک به آیات متعددی از قرآن کوشیدهاند تئوری امامت شیعی را به چالش بکشند و آن را باوری مخالف قرآن معرفی کنند. با بررسی اشکالهای نقضی قرآنیان بر منصوصبودن امامت روشن میشود که هیچیک از آنها نافی وجود نص بر امامت نیست و مستندات آنان با نصوص امامت تضاد و تنافی ندارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| قرآنیان؛ ابوالفضل برقعی؛ حیدرعلی قلمداران قلمداران؛ مصطفی طباطبایی؛ نواندیشی دینی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,157 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,306 |
||