شاخصههای قلم نستعلیق نزد خوشنویسان شیراز در دورۀ قاجار | ||
| تاریخ و فرهنگ | ||
| مقاله 9، دوره 52، شماره 1 - شماره پیاپی 104، شهریور 1399، صفحه 221-199 اصل مقاله (1.43 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jhistory.2021.70455.1046 | ||
| نویسندگان | ||
| مجیدرضا مقنی پور* 1؛ محسن گل آرایش2؛ محمدصادق میرزاابوالقاسمی1 | ||
| 1استادیار بخش هنر، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| 2کارشناسی ارشد پژوهش هنر، موسسه آموزش عالی هنر شیراز | ||
| چکیده | ||
| در میان خطوط اسلامی، خط نستعلیق بهعنوان دومین قلمی که شاکلۀ آن متکی بر دور و انحنا است، از ابداعات خاص ایرانیان بهشمار میرود. در این میان، شیراز در دورۀ قاجار بهعنوان یکی از مراکز اصلی این خط معرفی شد؛ بهطوریکه شمار قابل ملاحظهای از هنرمندان خوشنویس شیرازی، در این دوره، چه در شیراز و چه در پایتخت، هر یک مروج سبک و شیوهای خاص در نستعلیق بودند. پژوهش پیشرو با روشی توصیفیـ تحلیلی به بررسی شاخصههای قلم نستعلیق در شیراز عصر قاجار می پردازد. در این فرآیند، ضمن واکاوی نقش خوشنویسان شیرازی در گسترش خط نستعلیق، ویژگیهای شاخص قلم چهار خوشنویس برجستۀ شیرازی عصر قاجار یعنی آقافتحعلی حجاب شیرازی، میرزا علینقی شیرازی، میرزا اسدالله شیرازی و محمدحسین شیرازی را آشکار میسازد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خوشنویسی؛ نستعلیق؛ دورۀ قاجاریه؛ شیراز | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,866 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,066 |
||