موسیقیِ عصر صفویه (کارکردها، سازها و کیفیت) در نگاه جهانگردان اروپایی | ||
| تاریخ و فرهنگ | ||
| مقاله 5، دوره 53، شماره 1 - شماره پیاپی 106، شهریور 1400، صفحه 111-140 اصل مقاله (1.32 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jhistory.2021.70144.1038 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدعلی نعمتی* 1؛ شهاب شهیدانی2؛ جهانبخش ثواقب3 | ||
| 1دانشآموخته دکتری تاریخ ایران بعد از اسلام، مدرس مدعو دانشگاه فرهنگیان | ||
| 2استادیار دانشگاه لرستان | ||
| 3استاد دانشگاه لرستان | ||
| چکیده | ||
| موسیقی یکی از جلوههای مهم تمدنی در عصر صفوی به شمار میرفت که از سیاستهای فرهنگی پادشاهان و اوضاع مذهبی این عصر تأثیر پذیرفت. برخلاف منابع تاریخنگاری فارسی، در سفرنامههای اروپاییان - بهعنوان شاخهای مهم از منابع مکتوب عصر صفوی - اطلاعاتی بسیار از موسیقی و فراز و نشیب آن ارائه شده است. در این پژوهش با تکیه بر منابع مکتوب و بهشیوۀ توصیفی- تحلیلی، ضمن تبیین اهمیت هنر موسیقی در دورۀ صفویه، منزلت و کاربرد این هنر با تکیه بر سفرنامههای برجایمانده از جهانگردان اروپایی مورد بررسی قرار گرفته است. در گزارشهای سفرنامهنویسان، کاربردهای گوناگون این هنر در زندگی اجتماعی و بهویژه دربار بیان شده است. کاربردهای سیاسی- اداری موسیقی ازجمله در هنگام جلوس و تاجگذاری شاهانه، آیینهای نظامی، اهدای خلعت، استقبال و پذیرایی از هیأتهای خارجی و در شکل اجتماعی آن؛ مراسم اعیاد ملی و مذهبی، مسابقات و تفریحات شاهانه، عروسی، خبررسانی و پیام و کاربرد مجلسی- بزمی مخصوصاً در دربار بسیار مهم بوده است. علیرغم گزارشهای ارزندۀهاروپاییان از موسیقی عصر صفوی، تفاوتهای فرهنگی و ذوقی اروپاییان، باعث عدم شناخت برخی مؤلّفههای موسیقیایی بهویژه سازهای ایرانی شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| صفویه؛ موسیقی؛ جهانگردان؛ سفرنامهها | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,960 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,574 |
||