اثرگذاری آموزشهای نوین مهندسی بر صنعت معدن در دوران قاجاریه | ||
| تاریخ و فرهنگ | ||
| مقاله 10، دوره 52، شماره 1 - شماره پیاپی 104، شهریور 1399، صفحه 238-223 اصل مقاله (813.52 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jhistory.2021.70447.1045 | ||
| نویسنده | ||
| امیر جعفرپور* | ||
| دانشجوی دکتری مهندسی معدن و متالورژی دانشگاه یزد | ||
| چکیده | ||
| رغبت سران قاجاریه به مواد معدنی و نیازهای نظامی و صنعتی کشور به مواد خام معدنی از یک سو و لزوم توسعۀ صنعتی کشور از سوی دیگر موجب توجه مقامات به آموزش دانشجویان در رشتههای گوناگون علوم زمین (بهویژه مهندسی معدن) شد. استخدام کارشناسان خارجی و اعزام دانشجویان به اروپا بخشی از مشکلات تخصص و دانش فنی مربوط به این صنعت را حل کرد؛ اما این کافی نبود. با تأسیس دارالفنون و استخدام معلمان خارجی توسط امیرکبیر، آموزش نوین این رشته ارتقای قابلتوجهی یافت. توسعۀ صنعت و علم در مقیاس جهانی، رشد دیدگاههای اقتصادی مقامات سیاسی کشور، فعالیتهای چارنوتا و شلیمر با عنوان استادان دانشگاه و تألیف کتب آموزشی جدید موجب رشد دانش فنی مهندسی معدن در ایران شد. با فارغالتحصیلی دانشجویان دارالفنون و بازگشت دانشجویان اعزامی به اروپا می توان شاهد افزایش فعالیت معادن بود. اسناد تاریخی نشان میدهد که در سالهای پس از گشایش دارالفنون، صنایع مختلفی در ایران شکل گرفتند. روند رو به رشد فعالیت معادن در سالهای متأخر قاجاریه می تواند نمودی از کارایی آموزش بر رشد صنعت معدن در کشور تلقی شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آموزش؛ مهندسی معدن؛ قاجاریه؛ دارالفنون؛ صنعت معدن | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,992 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,879 |
||