بررسی عنصر زاویه دید در رمان پلنگهای کوهستان بر اساس الگوی روایتشناسی ژرارژنت | ||
| زبانشناسی و گویش های خراسان | ||
| مقاله 8، دوره 13، شماره 1 - شماره پیاپی 24، شهریور 1400، صفحه 191-212 اصل مقاله (1.03 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jlkd.2021.69789.1027 | ||
| نویسندگان | ||
| مریم گلشن1؛ شمس الحاجیه اردلانی* 2؛ سیدجعفر حمیدی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران | ||
| 2استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران | ||
| 3استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران | ||
| چکیده | ||
| روایتشناسی موضوعی است که کسانی چون تزوتان تودوروف، نورمن فریدمن، ژاپ لینولت، ژرالدپرس، اشتانسل و ژرارژنت دربارۀ آن سخن گفتهاند. نزدیک چهار دهه است این مقوله، بهعنوان علمی مستقل در غرب، جای خود را باز کردهاست و از دیدگاه ساختارگرایان به مطالعۀ طبیعت، شکل و نقش روایت میپردازد و میکوشد توانایی و فهم متن روایت را نشان دهد. ژرار ژنت، به باور بسیاری از محققان، کاملترین طرح نظری را در این زمینه به دست داده است. از دیدگاه وی زاویه دید یا کانون روایت پنجرهای است که نویسنده پیش روی خود میگشاید تا از آن به رویدادهای داستان بنگرد. براساس الگوی روایت شناسی او، متون مختلف ادبی را بررسی کرد و دید تازهای را به روی آنها گشود. در این پژوهش، با بهرهگیری از روش توصیفی–تحلیلی، شگردهای روایی را در رمان پلنگهای کوهستان امین فقیری بر اساس نظریۀ کانون روایت ژنت مورد بررسی قرار خواهدگرفت. حاصل این پژوهش بیان میدارد داستان «پلنگهای کوهستان» فقیری مجموعۀ در همتنیدهای از شیوهها و روشهای روایی مختلف است. نویسنده (راوی) کانون توجهاش را به روایت معطوف داشتهاست. او از غم و شادی، از عشق و نفرت، از جنگ و گریز، از دشمن و دوست و هر آنچه که به روایتش کمک کند، بهره بردهاست تا درونیات شخصیتها را به صورتی مستقیم و یا غیر مستقیم بیان کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| روایت شناسی؛ ژرارژنت؛ زاویه دید؛ امین فقیری؛ پلنگهای کوهستان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,613 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,869 |
||