بررسی تعاملات بین گونهای بخش زیرزمینی در کشت مخلوط گیاه سویا (Glycine max (L.) Merrill) و دانسیاه (Guizotia abyssinica Cass.) | ||
| بوم شناسی کشاورزی | ||
| مقاله 2، دوره 15، شماره 3 - شماره پیاپی 57، 1402، صفحه 447-465 اصل مقاله (1.21 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/agry.2021.70707.1048 | ||
| نویسندگان | ||
| میثم نامداری1؛ رحمت عباسی* 2؛ همت اله پیردشتی3؛ فائزه زعفریان4 | ||
| 1گروه زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران | ||
| 2گروه زراعت دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران | ||
| 3پژوهشکده ژنتیک و زیستفناوری طبرستان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران.منابع طبیعی ساری | ||
| 4گروه زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران. | ||
| چکیده | ||
| ارتباط بین گونهای گیاهان در بخش زیرزمینی یک موضوع کلیدی جهت شناسایی ساز و کار رقابت و بهرهوری در کشت مخلوط است. بنابراین، بهمنظور ارزیابی تعاملات بخش زیرزمینی در نسبتهای مختلف کشت مخلوط گیاه دانسیاه (Guizotia abyssinica Cass) و سویا (Glycine max (L.) Merrill) آزمایشی در دو سال زراعی (97- 1396و 98- 1397) و بهصورت طرح بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل نسبتهای کاشت 0:100، 25:75، 50:50، 75:25 و 100:0 (بهترتیب دانسیاه- سویا) بهروش جایگزینی بودند. بر اساس نتایج بهدست آمده، نسبتهای مختلف کاشت اثر معنیداری بر درصد نیتروژن حاصل از تثبیت بیولوژیکی، میزان فعالیت کل میکروبی خاک، فعالیت ریشه و مقدار فنول و فلاونوئید موجود در عصاره ریشه گیاه دانسیاه داشتند. تمامی نسبتهای مختلف کشت مخلوط در مقایسه با تیمار کشت خالص دارای قابلیت تثبیت بیولوژیکی نیتروژن بیشتری بودند. بیشترین افزایش درصد نیتروژن حاصل از تثبیت بیولوژیکی در هر دو سال زراعی مربوط به مرحله 90 روز پس از کاشت بود. در این مرحله نسبت کاشت 50:50 بهترتیب در سالهای مورد مطالعه با میانگین 46/85 و 58/91 درصد بیشترین درصد نیتروژن حاصل از تثبیت بیولوژیکی را در اختیار داشت. علاوهبر مطالب مذکور مجموع فعالیت کل میکروبی خاک در نسبتهای مختلف کشت مخلوط بیشتر از کشت خالص گیاهان مورد مطالعه بود و در مرحله 60 روز پس از کاشت نسبت کاشت 50:50 با میانگین 56/34 (g.Fluorecsceine.g-1.h-1μ) دارای بیشترین میزان فعالیت میکروبی خاک بود. همچنین گیاه دانسیاه در نسبتهای مختلف کشت مخلوط ضمن افزایش فعالیت ریشه از میزان فنل و فلاونوئید بیشتری نیز در عصاره ریشه برخوردار بود. نسبتهای مختلف کشت مخلوط نیز از نظر تولید ترکیبات ثانویه موفقتر از کشت خالص گیاه دانسیاه عمل کردند. در نهایت، افزایش معنیداری درصد نیتروژن حاصل از تثبیت بیولوژیکی و علاوهبر آن فعالیت بیشتر ریشه گیاه دانسیاه بهعنوان گیاه مکمل در نسبتهای کشت مخلوط میتواند نقش مهمی در پویایی تعاملات بینگونهای در بخش زیرزمینی در الگوی کشت مخلوط داشته باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ترکیبات ثانویه؛ عصاره ریشه؛ فعالیت کل میکروبی خاک؛ نیتروژن حاصل از تثبیت بیولوژیک | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 12,073 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,886 |
||