بررسی وضعیت مثبت اندیشی کتابداران کتابخانه‌های عمومی شهر مشهد و تأثیر آن بر مهارت‌های ارتباطی این کتابداران

پژوهشنامه کتابداری و اطلاع رسانی

مقاله 8، دوره 11، شماره 2 - شماره پیاپی 22، دی 1400، صفحه 153-170   

نوع مقاله: مقالات پژوهشی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/infosci.2021.23563.0

نویسندگان

نرگس افخمی¹؛ معصومه تجعفری^{* 2}؛ محسن نوکاریزی³؛ سید محسن اصغری نکاح⁴

¹دانش‌آموخته کارشناسی ارشد علم اطلاعات و دانش‌شناسی/دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد

²استادیار /دانشگاه فردوسی مشهد

³استاد/دانشگاه فردوسی مشهد

⁴دانشیار/دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده

مقدمه: یکی از ویژگی‌های شخصیتی مهم در افراد، مثبت­اندیشی است که توانایی ایجاد مهارت‌ها را افزایش می‌دهد. از سویی، داشتن کارکنانی با مهارت‌های ارتباطی قوی، یکی از عوامل مهم موفقیت یک سازمان خدماتی است. بنابراین هدف این پژوهش، بررسی وضعیت مثبت‌اندیشی کتابداران کتابخانه ­های عمومی مشهد و تأثیر آن بر مهارت‌های ارتباطی آنها است.
روش‌شناسی: پژوهش حاضر از نوع کاربردی بود و به روش پیمایشی انجام شد. جامعه پژوهش کلیه کتابداران کتابخانه ­های عمومی مشهد (70 نفر) بودند. نمونه موردنظر (59 نفر) بر اساس جدول حجم نمونه کرجسی و مورگان، با روش نمونه­ گیری تصادفی ساده انتخاب شد. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه استاندارد مثبت­ اندیشی اینگرام و ویس­نیکی و پرسشنامه محقق‌ساخته مهارت‌های ارتباطی بود که روایی آنها مورد تأیید قرار گرفت و پایایی هر دو پرسشنامه نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تأیید گردید. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی به کمک نرم­ افزار اس‌پی‌اس‌اس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ­ها: یافته­ های پژوهش نشان داد که میانگین همه مؤلفه ­های مثبت­اندیشی کتابداران کتابخانه­ های عمومی مشهد پایین­ تر از سطح مطلوب بود. همچنین، مثبت­ اندیشی به‌طور معناداری بر مهارت‌های ارتباطی کتابداران تأثیر داشت. بررسی جزئی‌تر نشان داد که برخی مؤلفه‌های مثبت‌اندیشی اثرگذاری بیشتری بر مؤلفه‌های مهارت‌های ارتباطی کتابداران داشتند، به طوری که مؤلفه تفکر مثبت روزانه و ارزیابی دیگران از خویش بیشترین تأثیر را بر مهارت‌های ارتباط کلامی داشت. همچنین، مؤلفه‌ای که بیشترین تأثیر را بر مهارت‌های ارتباط غیرکلامی داشت، مؤلفه ارزیابی دیگران از خویش بود. در مقابل، مؤلفه خوداعتمادی کمترین تأثیر را بر مهارت‌های ارتباط کلامی و غیرکلامی داشت.
نتیجه: با توجه به نتایج پژوهش حاضر، فراگیری یا تقویت توان مثبت­ اندیشی به‌صورت مستقیم در افزایش و بهبود مهارت‌های ارتباطی اثرگذار خواهد بود. بنابراین تقویت مثبت­ اندیشی کتابداران از طرق مختلف از جمله اجرای کارگاه­ها و دوره ­های آموزشی، زیر نظر گروه ­ها و انجمن­ های حرفه­ ای، و تخصیص بودجه معین برای کلیه هزینه ­های این فعالیت‌ها پیشنهاد می­ شود.

کلیدواژه‌ها

مثبت اندیشی؛ مهارت‌های ارتباطی؛ کتابداران؛ کتابخانه های عمومی؛ مشهد

مراجع