بنت الشاطی و تفسیر بیانی سوره ی علق از نظریّه تا عمل | ||
| علوم قرآن و حدیث | ||
| مقاله 6، دوره 53، شماره 2 - شماره پیاپی 107، آذر 1400، صفحه 125-147 اصل مقاله (714.17 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jquran.2021.58135.0 | ||
| نویسندگان | ||
| اعظم صادقی نیا* 1؛ حسن نقی زاده2 | ||
| 1دانش آموخته دکتری دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 2استاد دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| در دوران معاصر، تفسیر بیانی، مکتبی نوین در روش تفسیر قرآن و دنبالهرو شیوه کلاسیک و کهن ادبی در تفاسیر قرآن است. گر چه سلسله جنبان اندیشههای این مکتب تفسیری، سیّد جمال الدین اسدآبادی و پس از او، بهطور ویژه، شیخ محمّد عبده بوده است، لکن پایهگذار و نظریّه پرداز این مکتب تفسیری را امین خولی(1895– 1966م.) می شناسانند. همو بود که مبناها و قواعدی کلّی را در معناشناسی واژگان و آیات قرآن مطرح ساخت که هدف عمده و نخستین تفسیر را که فهم ادبی خالص و محض قرآن، بدون در نظر داشتن هیچ پیش شرط دیگر است، تحقّق بخشد. شاگرد، همراه، همسر و پیرو وی، بنت الشاطی در دیباچه التفسیر البیانی، خود را به عملی ساختن مبانی امین خولی ملتزم دانسته و تلاش نموده تا آنها را در تفسیر بهکار گیرد. در پژوهش حاضر، بازخورد و نتیجه این التزام، همسویی ایده و عمل و تطبیق تفسیر با آن مبانی را –تنها در سوره «علق»- بررسی خواهیم کرد. در پایان روشن خواهد شد که وی در مواردی همچون تفسیر بر اساس ترتیب نزول، تفسیر موضوعی، معناشناسی یک واژه از رهگذر استقصای واژگان مشابه و... مبانی خود و خولی را در تفسیر عملی نساخته است و این موارد، از حدّ نظریّه خارج نگشته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تفسیر؛ تفسیر بیانی؛ سورۀ علق؛ مبانی امین خولی؛ بنت الشاطی؛ واژه؛ معنا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,222 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,578 |
||