در آمدی انتقادی بر «نظریه وحی دوگانه» محمد ابن ادریس شافعی | ||
| علوم قرآن و حدیث | ||
| مقاله 10، دوره 53، شماره 1 - شماره پیاپی 106، خرداد 1400، صفحه 207-222 اصل مقاله (460.97 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jquran.2021.61605.0 | ||
| نویسندگان | ||
| علی کشاورز1؛ حسین ناصری مقدم* 2؛ سیدکاظم طباطبایی3 | ||
| 1دانش آموختۀ دکتری دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 2استاد گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 3استاد دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| یک تلقی رایج وجود دارد که پیامبر اسلام، علاوه بر قرآن، مامور ابلاغ مجموعه وحیانی دومی به نام «سنت/حدیث» نیز بوده است یا به عبارت دیگر، وحی دو قسم داشته: یکی «وحی متلو» که «قرآن» است و دیگری، «وحی لامتلو» که «سنت/حدیث» است. بررسی دقیق نظریه، در سیر تحول تاریخی دین اسلام، ما را به محمد ابن ادریس شافعی میرساند و وی را میتوان مبدع نظریه وحی دوگانه در اسلام دانست؛ نظریهای که در حمایت از فرقه اصحاب حدیث، ارائه شد ولی کمکم با مرور زمان، همراه با سلطه روزافزون اصحاب حدیث، به جایگاه یک حقیقت غیرقابل انکار دست یافت. در این مقاله بعد از تحلیل تاریخی شکلگیری این نظریه، نشان دادهایم که این نظریه صرفا یک بازتفسیر است که در پی بازسازی گذشته، در بستری از رقابتهای فرقهای برای کسب مرجعیت، ارائه شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سنت؛ حدیث؛ وحی لامتلو؛ نظریه وحی دوگانه؛ شافعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,151 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,609 |
||