مشتریانگاریِ زوج در احادیث باب نکاح و پیامدهای آن در آرای فقهای امامیه | ||
| فقه و اصول (Fiqh va uṣūl) | ||
| مقاله 2، دوره 54، شماره 4 - شماره پیاپی 131، زمستان 1401، صفحه 29-54 اصل مقاله (729.54 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jfiqh.2021.71271.1143 | ||
| نویسنده | ||
| منصور امیرزاده جیرکلی* | ||
| استادیار گروه آموزشی فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد تربتحیدریّه، دانشگاه آزاد اسلامی، تربتحیدریّه، ایران | ||
| چکیده | ||
| تعابیر احادیث شیعی دربارهٔ نکاح و زوج متفاوت است. در برخی احادیث از نکاح به بیع تعبیر شده و زوجْ مشتری انگاشته شده است. این نوشتار با هدف تحلیل دلالتِ هفت حدیث، درباره مشتریانگاری زوج و پیامدهای آن در آرای فقهای امامیه، فارغ از ضعف یا قوت سند، فراهم آمده است. دو پرسش اصلی به این قرار است: آیا مشتریانگاری زوج در احادیث شیعی بر آرای فقهای امامیه تأثیر گذاشته است؟ اطلاق لفظ مشتری بر زوج، در عبارت «یشتریها بأغلی الثّمن»، اطلاق حقیقی است؟ نویسنده در پژوهشی توصیفیتحلیلی به این پاسخها دست یافته است که ظهور اولیهٔ احادیث، مُشعر به معاوضیبودنِ عقد نکاح و مشتریبودنِ زوج است. این ظهور در برخی از آرای فقها تأثیر گذاشته و فروعات فقهیای چون: جواز نگاه مرد در خواستگاری، حق حبس زوجه و ... را درپی داشته است. ازنظرِ نویسنده، نکاح بیع نیست و زوج نیز مشتری حقیقی نیست و تعهدات مالی زوج، از قبیل مَهریه، جنبهای فرعی در عقد نکاح است و تعابیری ازقبیل «یَشتریها بِأغلی الثّمن» و «مُستام» و «لِأنّ المرأةَ بائعةٌ نفسَها» در احادیث، جنبهٔ استعاری دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نکاح؛ بیع؛ أغلیالثّمن؛ مشتری؛ مُستام؛ اطلاق مجازی؛ استعاره | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,007 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,229 |
||