منطقه‌گرایی انرژی؛ مطالعه موردی مدیترانه شرقی | ||
| پژوهش های جغرافیای سیاسی | ||
| دوره 7، شماره 2 - شماره پیاپی 26، تابستان 1401، صفحه 47-69 اصل مقاله (1.02 M) | ||
| نوع مقاله: مقالات علمی -پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/pg.2021.70845.1055 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدرضا مجیدی1؛ بهرام امیراحمدیان2؛ سیدمحمود حسینی* 3 | ||
| 1دانشیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2استادیار گروه مطالعات روسیه، واحد جهان، دانشگاه مطالعات تهران، تهران، ایران | ||
| 3دانشجو دکتری علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| کشف ذخایر گاز، تاثیر قابل ملاحظه ای بر موازنه اقتصادی، ژئوپلیتیکی و سیاسی در منطقه مدیترانه شرقی داشته است. توسعه میادین و انگیزه بازیگران دولتی برای استخراج و صادرات احتمالی باعث شده تا منطقه انرژی در مدیترانه شرقی شکل بگیرد. اگرچه در نظریات کلاسیک منطقه گرایی، تشکیل منطقه با قرابت جغرافیایی و انگیزه امنیتی بازیگران دولتی گره خورده و عوامل اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی به عنوان عناصر وابسته و فرعی در نظر گرفته می شوند اما در این پژوهش تلاش شده تا عامل انرژی را به مثابه عاملی مستقل در شکل گیری منطقه در نظر گرفته شود. این مساله باعث شده تا نقش بازیگران و عوامل دیگری در نظم منطقه ای مدیترانه شرقی مورد تاکید واقع شود. سوال اصلی مقاله آن است که فاکتورها و عوامل دخیل در شکل گیری یک منطقه انرژی کدامند و چه تاثیری روی امنیت و نظم منطقه ای به ویژه در منطقه مدیترانه شرقی داشته اند؟ فرضیه این مقاله آن است اکتشاف انرژی و ظهور منطقه انرژی در مدیترانه شرقی باعث شده تا بازیگران مختلفی از جمله بازار، شرکتها و تنظیم کننده های ملی و بین المللی با فشار روی دولت های منطقه از درگیری ها و منازعات مستقیم ژئوپلیتیک جلوگیری کرده و بسترهای همکاری و به تعبیر بهتر رقابت غیر مستقیم را فراهم آوردند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| منطقه‌گرایی؛ منطقه‌ای شدن؛ مدیترانه شرقی؛ تنظیم‌کننده‌ها | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,291 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,071 |
||