تأثیر زوج‌درمانی تلفیقی به روش دایمند بر کیفیت رابطه جنسی و استرس والدینی زوجین دارای فرزند زیر سه سال

پژوهش های روان شناسی بالینی و مشاوره

مقاله 4، دوره 11، شماره 1 - شماره پیاپی 21، شهریور 1400، صفحه 60-80   

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/tpccp.2021.68151.1016

نویسندگان

جمشید شجاعی¹؛ امین کرایی^{* 2}؛ ذبیح الله عباس پور³

¹دانشجوی دکتری، گروه مشاوره، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران

²استادیار/ گروه مشاوره، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران

³مدرس مدعو، گروه مشاوره، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران/ استادیار گروه مشاوره، دانشگاه شهید چمران اهواز، دانشکده

چکیده

هدف: انتقال به دوره­ی والدگری غالباً با شور و نشاط و لذت فراوانی همراه است، اما این مرحله تغییرات زیادی را به دنبال دارد که می­تواند کارکردهای فردی و زوجی را تحت تأثیر قرار دهد. این پژوهش، با هدف بررسی تأثیر زوج‌درمانی تلفیقی به روش دایمند بر کیفیت رابطه جنسی و استرس والدینی زوجین دارای فرزند زیر سه سال انجام شده است.
روش­: روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش­آزمون و پس­آزمون با گروه گواه بود. جامعه پژوهش، کلیه زوجین دارای فرزند کمتر از 3 سال بودند که در سال 1399 به مراکز مشاوره شهرستان بهبهان مراجعه کرده بودند. نمونه پژوهش، 20 زوج بودند که به صورت نمونه­ گیری هدفمند، انتخاب و به صورت تصادفی، در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 10 زوج) گمارده شدند. اعضای گروه آزمایش، به صورت گروهی تحت زوج‌درمانی تلفیقی به روش دایمند در 6 جلسه 90 دقیقه­ای قرار گرفتند. ابزار جمع­آوری داده­ ها، شامل مقیاس کیفیت رابطه جنسی زناشویی و مقیاس استرس والدینی بود. داده­ها با روش تحلیل کوواریانس چند متغیری و تک ­متغیری تحلیل شد.
یافته­ ها: یافته ­ها نشان داد که بین گروه­ها از نظر کیفیت رابطه جنسی و استرس والدینی تفاوت معنی­داری وجود داشت. به عبارت دیگر، زوج­­درمانی تلفیقی به روش دایمند باعث افزایش معنی­دار کیفیت رابطه جنسی  (001/0 , p < 944/485F=) و کاهش معنی ­دار استرس والدینی (001/0 , p < 647/274F=) زوجین شد.

کلیدواژه‌ها

زوج درمانی تلفیقی به روش الماس؛ کیفیت رابطه جنسی؛ استرس والدینی

مراجع