ارزیابی نقش میانجی هویت در مفهوم زیست پذیری با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری (مطالعه موردی: بخش مرکزی شهر بجنورد) | ||
| جغرافیا و توسعه فضای شهری | ||
| دوره 8، شماره 2 - شماره پیاپی 15، اسفند 1400، صفحه 143-159 اصل مقاله (803.51 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jgusd.2021.69923.1034 | ||
| نویسندگان | ||
| فروغ خزاعی نژاد* 1؛ سکینه بیگی2؛ عاطفه وثوقی گلیان3 | ||
| 1استادیار گروه جغرافیا ،دانشکده علوم انسانی ، دانشگاه کوثر بجنورد | ||
| 2مربی گروه صنایع ، دانشکده فنی و مهندسی ، دانشگاه کوثر بجنورد | ||
| 3دانشجوی کارشناسی گروه صنایع دانشگاه کوثر بجنورد | ||
| چکیده | ||
| شهر زیستپذیر از مفاهیم نوین و مؤثر در نظامهای کنونی شهری است که به واسطه نقش مهم و اساسی که در تحول اندیشهها و آرمانهای جامعه معاصر دارد، جایگاهی بایسته پیدا کرده است. نظر به اهمیت ارتقاء و بهبود شرایط زیست در بخش مرکزی شهرها از یک سو و تاکید بر مباحث کیفی به جای توجه صرف به کمیت، هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش میانجیگرانه هویت در ارتباط بین زیستپذیری بخش مرکزی شهر بجنورد با برخی شاخصهای منتخب و کلیدی این مفهوم است. برای دستیابی به این هدف، مبانی نظری تحقیق با استفاده از مطالعه کتابخانهای و اطلاعات مورد نیاز برای تحلیل با استفاده از ابزار پرسشنامه از 384 نفر از ساکنان بخش مرکزی شهر جمعآوری شد. به فراخور نیاز تحقیق از نرمافزارهای SPSS و Smart PLSبرای آمادهسازی و پردازش دادهها استفاده شده است. یافتههای پژوهش بیانکننده معنادار بودن نقش مهم و اثرگذار متغیر هویت و حس تعلق به مکان به عنوان میانجی بر سایر شاخصهای مورد مطالعه این پژوهش؛ یعنی مشارکت اجتماعی، امنیت و آموزش در میزان زیستپذیری بخش مرکزی شهر بجنورد است. بنابراین، متغیر هویت و حس تعلق به مکان نه تنها عوامل مؤثر در زیستپذیری یک مکان هستند، بلکه در میزان تاثیرگذاری سایر عوامل و متغیرها نیز نقشی قابل توجه دارند، که این مساله بر اهمیت متغیر هویت و حس تعلق به مکان در مطالعات زیستپذیری میافزاید. لذا توجه ویژه به این مفاهیم نقشی اساسی در بهبود زیست پذیری شهری خواهد داشت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| زیستپذیری؛ متغیر میانجی؛ هویت و حستعلق به مکان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,974 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,847 |
||