ژئومورفولوژی سامانههای گسلی نهبندان و پیرامون در خاور ایران | ||
| جغرافیا و مخاطرات محیطی | ||
| مقاله 4، دوره 11، شماره 2 - شماره پیاپی 42، تابستان 1401، صفحه 61-75 اصل مقاله (1.22 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/geoeh.2022.72969.1119 | ||
| نویسندگان | ||
| مجید نعمتی* 1؛ کاملیا یزدانفر2 | ||
| 1دانشیار زلزلهشناسی بخش زمینشناسی دانشکده علوم و مرکز پژوهشی زلزله دانشگاه شهید باهنر کرمان، ایران | ||
| 2دکترای زمینساخت، بخش زمینشناسی دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران | ||
| چکیده | ||
| ژئومورفولوژی یکی از ابزارهای شناسایی گسلهای فعال و مناطق فعال تکتونیکی است. به دلیل وجود دگرشکلیهای ژئومورفولوژیکی مرتبط با تکتونیک، خاور ایران یکی از گسترههای فعال تکتونیکی است. وجود گسلهای راستالغز بلند و همچنین زمیندرز[1] سیستان در این ناحیه از مهمترین ویژگیهای آن است. این گسلهای راستالغز همگی راستگرد میباشند. سامانه گسلی نهبندان بلندترین سامانه گسلی خاور ایران است. این سامانه دارای دو گسل خاوری و باختری است که گسل خاوری بلندتر است. این گسلها و گسلهای پیرامون، زمینریختهای گوناگونی را در گستره خاور ایران به وجود آوردهاند. از این زمینریختهای گوناگون میتوان به جابهجایی آبراهههای جوان، چینها، سازندها و ایجاد حوزههای کششی[2] اشاره نمود. در این پژوهش علاوه بر نمایش زمینریختها و جابهجاییهای گسلی، فراخاست[3] زمین نیز در پی جنبش و جابهجایی تجمعی[4] و درازمدت گسلها بررسی شده است. در این بررسی، از تصاویر ماهوارهای[5]MrSID و[6]SRTM کمک گرفته شده است. با بهکارگیری این تصاویر، بیشترین و کمترین فراخاست اندازهگیری شده عمود بر راستای گسلها، بهترتیب 200 متر و 1300 متر اندازهگیری شده است. بیشترین جابهجایی افقی آبراهه و سازند اندازهگیری شده در راستای گسلها، بهترتیب 7782 متر و 13740 متر برآورد شده است. گسلها در برخی نقاط رخنمون دارند. در این مقاله تعدادی از این گسلها که رخنمون آنها قابلرؤیت است، مستند شده و بررسی شدهاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خاور ایران؛ گسل نهبندان؛ زمینلرزه؛ ژئومورفولوژی و زمینساخت جنبا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,784 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,593 |
||