شناخت همگرایی و واگرایی بین ذینفعان شهر هوشمند (مطالعه موردی: شهر اصفهان)

جغرافیا و توسعه فضای شهری

دوره 9، شماره 4 - شماره پیاپی 19، زمستان 1401، صفحه 55-73   

نوع مقاله: علمی - پژوهشی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jgusd.2022.69993.1035

نویسندگان

فاطمه دانشور¹؛ احمد خادم الحسینی^{* 2}؛ امیر گندمکار³؛ محمد حسین ندیمی⁴

¹دانشگاه آزاد نجف آباد

²دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف‌آباد، نجف‌آباد، ایران،

³گروه جغرافیا ، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.

⁴ایران اصفهان، نجف آباد بلوار دانشگاه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

چکیده

تحقیقات محدودی به مقایسه دیدگاه ذینفعان شهر هوشمند (طرف عرضه و تقاضا) در شهرهای هوشمند پرداخته است. این مقاله به پر کردن این خلاء مهم تحقیقاتی کمک می­کند. این پژوهش اولویت­های اقدامات هوشمندسازی مورد نیاز از دیدگاه تصمیم­گیران (مدیران شهری، برنامه­ریزان شهری، طراحان و ارائه دهندگان خدمات شهر هوشمند) را با اولویت­های جامعه هدف (شهروندان) در شهر اصفهان مقایسه کرده است تا نقاط همگرایی و واگرایی این دو گروه را شناسایی کند. جمعیت آماری پژوهش شامل دو گروه است، گروه اول را شهروندان اصفهانی بالای 18 سال تشکیل می­دادند و گروه دوم تصمیم­گیران امور شهری در سازمان­ها و ادارات شهری هستند. مقاله حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی - تحلیلی می­باشد. به منظور تحلیل پرسشنامه­ها از روش­های آماری آزمون فریدمن و ANOVA استفاده شده است. با توجه به متفاوت بودن تعداد نمونه­ها، دو گروه مورد مطالعه از آزمون تعقیبی LSD به منظور تعیین معناداری تفاوت میانگین ­درون­گروهی و بیرون­گروهی استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان می­دهد که در هر دو گروه مورد مطالعه حمل و نقل هوشمند و محیط هوشمند که از زیرساخت­های سخت شهر هوشمند در اولویت قرار دارد. از بیست الویت تعیین شده در خدمات هوشمند، هشت مورد مشترک وجود دارد، در حالی که دوازده مورد باقیمانده متفاوت است. مقایسه بین اولویت­ها، برداشت­ها و جهت­گیری مسئولان و شهروندان شهر اصفهان از یک سو برخی همگرایی­ها را بین آنها نشان می­دهد، اما از سوی دیگر واگرایی­های بیشتری مشاهده شده است. همگرایی­های مشخص شده می­تواند برای برنامه­ریزی مشارکتی در هوشمندسازی شهر اصفهان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه‌ها

شهر هوشمند؛ خدمات شهر هوشمند؛ شهروندان؛ شهر اصفهان

مراجع