مدیریت سیلاب ناحیه هشتم شهر هرات افغانستان با استفاده از روشهای توسعه کم اثر و ارزیابی آنها با مدل EPA-SWMM | ||
| فصلنامه آب و توسعه پایدار | ||
| مقاله 13، دوره 8، شماره 4 - شماره پیاپی 22، زمستان 1400، صفحه 111-118 اصل مقاله (756.52 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی کاربردی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jwsd.v8i4.2108.1076 | ||
| نویسندگان | ||
| صمیم صمیم1؛ فرهاد حاجیان* 2؛ دانیال معظمی3 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه عمران، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران | ||
| 2استادیار گروه عمران، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران | ||
| 3استادیار، گروه عمران، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران | ||
| چکیده | ||
| از اساسیترین مشکلات در توسعه شهری، افزایش سطوح غیرقابل نفوذ میباشد که منجر به افزایش رواناب و وقوع سیلابهای شهری میشود. در این پژوهش، وضع موجود سیلابهای ناحیه هشتم شهر هرات با استفاده از مدل ریاضی EPA-SWMM، به لحاظ آبگرفتگی بررسی شد. سپس شش حالت مختلف به شکل اجرای دو روش توسعه کم اثر بشکه ذخیره آب باران (در دو اندازه مختلف) و واحد زیستماند بیولوژیکی، به طور جداگانه و همزمان مدلسازی شد. نتایج این پژوهش نشان داد با به کارگیری روشهای توسعه کم اثر میتوان اثرات منفی سیلابهای با دوره بازگشت 10 سال را حداقل 40 درصد کاهش داد. پس از آن با بهرهگیری از روش مخزن تعدیل سیلاب، شبیهسازی صورت گرفته است. نتایح نشان داد، احداث مخازن تأخیری، موجب تأخیر در زمان وقوع دبی اوج و کاهش دبی اوج سیلاب میشود. همچنین به کارگیری مخزن تعدیل سیلاب و روش واحد زیستماند و روش بشکه باران با قطر بزرگتر موجب کاهش 80 درصدی محلهای آبگرفتگی و به کارگیری روش واحد زیستماند و روش بشکه باران با قطر کوچکتر، موجب کاهش 75 درصدی کاهش حجم سیلاب شهری میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| توسعه شهری؛ رواناب؛ ناحیه هشتم؛ شهر هرات؛ SWMM | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,296 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,427 |
||