اثربخشی تدریس تلقین‌زدایی مبتنی بر دو نیمکره مغز بر نگرش و اضطراب ریاضی دانش‌آموزان متوسطه اول (مطالعه‌ای از نوع تک آزمودنی)

پژوهش های روان شناسی بالینی و مشاوره

مقاله 1، دوره 11، شماره 2 - شماره پیاپی 22، تیر 1401، صفحه 5-24   

نوع مقاله: پژوهشی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/tpccp.2022.36976.0

نویسندگان

حمیده محمودی¹؛ بهروز مهرام^{* 2}؛ فاطمه حاجی اربابی³

¹دانش‌آموخته کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، موسسه آموزش عالی کاویان، مشهد، ایران

²دانشیار گروه مطالعات برنامه درسی و آموزش، دانشگاه فردوسی مشهد

³استادیار گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی کاویان، مشهد، ایران

چکیده

هدف: هدف این پژوهش بررسی اثربخشی روش تدریس تلقین‌زدایی مبتنی بر دو نیمکره مغز بر نگرش و اضطراب ریاضی دانش‌آموزان دختر متوسطه اول بود.
روش: پژوهش از نوع آزمایشی با طرح مطالعات تک موردی بود. از میان دختران پایه هشتم شهر مشهد، دو آزمودنی با روش هدفمند جهت شرکت در پژوهش انتخاب شدند. این دو آزمودنی به ترتیب 4 و 7 جلسه آموزش سنتی را دریافت و بعد از هر جلسه آزمون‌های نگرش و اضطراب ریاضی را تکمیل کردند. با استفاده از این داده ها،  خط پایه برای هر دانش‌آموز تعیین شد. پس از مشخص شدن خط پایه هر دانش‌آموز؛ تنفس ریتمیک همراه با آموزش ریاضی به آزمودنی‌ها ارائه و از موسیقی و تن آرامی نیز بهره‌گیری شد. آزمودنی‌ها به ترتیب 6 و 3 جلسه با استفاده از این شیوه آموزش دیدند. در پایان هر جلسه از آزمونی ها خواسته شد به ابزارهای پژوهش پاسخ بدهند. همچنین برای پیگیری اثرات مداخله، آزمودنی حدود یک ماه پس از اتمام آموزش مجدداً به مقیاس های نگرش ریاضی و اضطراب پاسخ دادند.
یافته‌ها: نتایج این پژوهش نشان داد که روش آموزش تلقین‌زدایی مبتنی بر دو نیمکره مغز در افزایش نمرات نگرش به ریاضی (با شاخص های دلتای 68/48 و 11/3 به ترتیب برای دو آزمودنی) و کاهش نمرات اضطراب ریاضی (با شاخص های دلتای 18/2 و 2 به ترتیب برای دو آزمودنی) موثر بوده است. به طور کلی، نتایج این پژوهش بیانگر تأثیر مثبت تدریس تلقین‌زدایی مبتنی بر دو نیمکره مغز بر نگرش به ریاضی و کاهش اضطراب ریاضی است.

کلیدواژه‌ها

تلقین زدایی؛ تدریس مبتنی بر دو نیمکره مغز؛ نگرش به ریاضی؛ اضطراب ریاضی

مراجع