بازشناسی مؤلفِ رسالهٔ الاصل الاصیل و معرفی آثار و آراء وی | ||
| جستارهایی در فلسفه و کلام | ||
| مقاله 6، دوره 52، شماره 2 - شماره پیاپی 105، آذر 1399، صفحه 121-142 اصل مقاله (469.26 K) | ||
| نوع مقاله: علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/epk.2022.73257.1075 | ||
| نویسندگان | ||
| سیدحسین سید موسوی* 1؛ وحیده فخار نوغانی2 | ||
| 1دانشیار دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 2استادیار دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| رسالهای کوچک درباره اصل و فروعات گوناگون قاعده الواحد لایصدر عنه الا الواحد در قرن یازدهم هجری قمری تألیف شده است که از جهات گوناگون مانند نام مؤلف و عنوان دقیق آن مورد سئوال است. این رساله در سال 1386 تصحیح و چاپ شده است، اما با بررسی نسخههای خطی و تحلیل محتوایی متن آن و مقایسه با اثر دیگر مؤلف میتوان به طور قاطع ادعا کرد که نویسنده آن پزشک دربار شاه عباس دوم محمدسعید طبیب فرزند محمد باقر معروف به حکیم کوچک میباشد. نویسنده دارای آثاری در پزشکی، شعر و مثنوی و حکمت و فلسفه است اما متاسفانه بخشی از آثارش به نام دیگران چاپ شده است مانند «دیوان شعر» و «کلید بهشت» که به قاضی سعید قمی و «الاصل الاصیل» که به ملارجبعلی تبریزی منسوب شده است. تنها اثری که به نام وی چاپ شده است مثنوی «خورشید و مهپاره» است. تا کنون سه رساله پزشکی از او در موضوعات اسهال، تشریح استخوانهای سر و فک بالا و تب شناسائی شده است. برخی از آراء وی عبارتند از اشتراک لفظی وجود، الهیات سلبی، عدم امکان شناخت ذات خداوند، عدم حرکت در جوهر، دفعی بودن حرکت، غایتمند نبودن افعال الهی، ابطال وجود ذهنی، اصالت ماهیت، عدم حدوث جسمانی نفس و ابطال تجدد امثال است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| محمدسعید حکیم؛ قاعده الواحد؛ الاصل الاصیل؛ حکیم کوچک | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,729 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,775 |
||