بهبود فعالیتهای آنتیاکسیدانی گیاه دارویی ریحان تحت تأثیر گونههای مختلف قارچ میکوریزا در شرایط تنش کمآبی | ||
| علوم باغبانی | ||
| مقاله 7، دوره 37، شماره 2 - شماره پیاپی 58، تابستان 1402، صفحه 377-389 اصل مقاله (1.12 M) | ||
| نوع مقاله: مقالات پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jhs.2022.76064.1157 | ||
| نویسندگان | ||
| مینا امانی1؛ محسن سبزی نوجه ده* 2؛ سعیده علیزاده سالطه1؛ مهدی یونسی حمزه خانلو2؛ بیوک آقا فرمانی3؛ حسین هاتف هریس4؛ شیوا محمدیان5؛ سودا پیرطریقت5 | ||
| 1گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران | ||
| 2گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی اهر، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران | ||
| 3گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی اهر، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران | ||
| 4گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران | ||
| 5دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی اهر، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران | ||
| چکیده | ||
| کمبود آب یکی از عوامل محدودکننده رشد و عملکرد گیاهان میباشد که به ویژه در مناطق خشک و نیمه خشک جهان از جمله ایران به طرق مختلف باعث محدودیت کاشت گیاهان و کاهش عملکرد محصول میشود. بهرهگیری از رابطه همزیستی گیاه با قارچهای میکوریزای آربوسکولدار یکی از راهکارهای کاهش تنش کمآبی در گیاهان به شمار میرود. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی برخی از صفات فیزیولوژیکی گیاه دارویی ریحان در شرایط گلخانهای تحت تأثیر سطوح مختلف کمآبی به همراه سه گونه قارچ میکوریزا به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در شرایط گلخانهای انجام گرفت. فاکتورهای آزمایشی شامل تنش کم آبی در سه سطح (تنش شدید: 25 درصد طرفیت مزرعهای؛ تنش متوسط: 50 درصد طرفیت مزرعهای؛ تنش ملایم: 75 درصد طرفیت مزرعهای؛ و تیمار شاهد: 100 درصد ظرفیت مزرعهای؛ و سه گونه قارچ میکوریزا شامل Glomus intraradices، Glomus mosseae،Glomus etunicatum به میزان 30 گرم در هر گلدان و تیمار شاهد (بدون تلقیح قارچ) بود. مطابق نتایج به دست آمده افزایش سطح تنش کمآبی باعث کاهش رشد گیاهان گردید. همزیستی با میکوریزا باعث کاهش اثرات مخرب تنش کمآبی بر گیاه شد. با اعمال تنش کمآبی میزان مالون دی آلدهید، آنزیم کاتالاز و پراکسیداز، فعالیت آنتیاکسیدانی و فلاونوئید کل افزایش و فنول کل کاهش یافت. با توجه به نتایج آزمایش میتوان بیان کرد که G. mosseae در مقایسه با سایر گونهها تأثیر بیشتری در بهبود اثرات سوء ناشی از تنش کمآبی در اکثر صفات مورد ارزیابی داشت. درحالیکه تأثیر قارچ G. intraradicse بر فلاونوئید کل، آنزیم کاتالاز و پراکسیداز بالاتر از گونه G. mosseae بود. در نهایت نتایج مشخص کرد که استفاده از قارچ میکوریزا در مقایسه با شاهد (بدون تلقیح با قارچ) میتواند ابزار مناسبی برای بهبود صفات فیزیولوژیکی و فعالیتهای آنتیاکسیدانی در شرایط تنش کمآبی باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آنزیم پراکسیداز؛ آنزیم کاتالاز؛ فلاونوئید؛ فنول کل؛ کمبود آب | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,978 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,876 |
||