بررسی و تحلیل مناطق شهری مشهد از منظر مؤلفههای شهر یادگیرنده | ||
| جغرافیا و توسعه فضای شهری | ||
| دوره 11، شماره 3، پاییز 1403، صفحه 45-64 اصل مقاله (1.38 M) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jgusd.2022.77861.1226 | ||
| نویسندگان | ||
| کرامت اله زیاری* 1؛ ابوالفضل منصوری اطمینان2 | ||
| 1استاد گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری،دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری،دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| امروزه یادگیری شهری بهمثابه نیاز اساسی اجتماعات انسانی در جوامع مدرن توصیفشده است. بهتبع این امر، طی سالهای اخیر، مفهوم شهر یادگیرنده توانسته است در مدتزمان کوتاهی در سراسر جهان به یک مفهوم شهری پرطرفدار تبدیل شود. شهر مشهد نیز به پشتوانه ظرفیتهای فرهنگی و آموزشی خود در سال 1397 درخواست عضویت در شبکه جهانی شهر یادگیرنده را داشته و موفقیت این شهر در این عرصه بسته به بسترها، امکانات و ظرفیت مؤلفههای شهر یادگیرنده در سطح مناطق آن دارد. هدف این پژوهش بررسی وضعیت مناطق شهری مشهد از منظر مؤلفههای شهر یادگیرنده بوده که با روش توصیفی- تحلیلی و مبتنی بر پرسشنامهای محقق ساخته و توزیع آن بین 390 نفر از شهروندان شهر مشهد انجامیافته است. نتایج این پژوهش بیانگر آن است که شهر مشهد از منظر مؤلفهها شهر یادگیرنده از وضعیت مطلوبی برخوردار نیست و مناطق 13 گانه آن نیز در شرایطی ناهمگن و نامتعادلی به لحاظ مؤلفههای شهر یادگیرنده قرار دارند. بهطوریکه مناطق 1، 7، 9، 10 و 12 در سطح خیلی مطلوب، مناطق 2، 3 و 4 در سطح مطلوب، مناطق 5، 11 و 13 در سطح نامطلوب و مناطق 6 و 8 در سطح خیلی نامطلوب از حیث مؤلفههای شهر یادگیرنده قرار گرفتند. همچنین نتیجه قیاس بین رتبهبندی صورت گرفته برای مناطق شهری مشهد از منظر مؤلفههای شهر یادگیرنده و فضاهای آموزشی و فرهنگی هریک از مناطق آن نشان میدهد که هرچند ظرفیتهای آموزشی و فرهنگی بالا یکی از شرطهای لازم برای حرکت شهرها در مسیر شهرهای یادگیرنده محسوب میشود اما شرط کافی محسوب نمیشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آموزش؛ شهر یادگیرنده؛ مناطق 13 گانه شهر مشهد؛ یادگیری؛ یادگیری مادامالعمر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,294 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 854 |
||