ارزیابی و تغییرپذیری سیلمحورِ سلامتِ حوزه آبخیز دروازه قرآن شیراز از سازههای آبخیزداری | ||
| آب و خاک | ||
| مقاله 3، دوره 36، شماره 5 - شماره پیاپی 85، آذر و دی 1401، صفحه 561-577 اصل مقاله (836.72 K) | ||
| نوع مقاله: مقالات پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jsw.2022.78150.1190 | ||
| نویسندگان | ||
| سیدحمیدرضا صادقی* ؛ محمد طاووسی؛ سمیه زارع؛ وحید بیرانوندی؛ هنگامه شکوهیده؛ فاطمه اکبریامامزاده؛ مرجان بهلکه؛ فائزه خورشیدسخنگو؛ رضا چمنی | ||
| گروه مهندسی آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| در حال حاضر خطرات زیادی سلامت بومسازگان را تهدید میکند. تنشهای ایجادشده ناشی از دخالتﻫﺎی ﮔﺴﺘﺮده اﻧﺴﺎن و بهرهبرداری غیراصولی از منابع طبیعی، منجر به تخریب منابع طبیعی و ساختار و عملکرد بومسازگان شده است. از اینرو، ارزیابی پیامدهای ناشی از دخالت انسان در طبیعت و تأمین نیاز روزافزون انسان به دریافت خدمات متنوع، بیشازپیش ارزیابی عملکرد آبخیزها را ضروری ساخته است. حوزههای آبخیز سالم نقش مهمی در ارائه انواع گستردهای از خدمات بومسازگان دارند. بنابراین پایش و ارزیابی سلامت حوزه آبخیز برای حفاظت بومسازگانها و دستیابی به سطح بهینه از خدمات است. بهنحویکه بهعنوان یک رویکرد ترکیبی و اجرایی مناسب بین پژوهش و مدیریت حوزه آبخیز محسوب میشود. در همین ارتباط تحلیل سلامت حوزه آبخیز میتواند کمک شایانی در راستای رسیدن به اهداف مدیریت جامع حوزههای آبخیز و همچنین تعادل بین نیازمندیهای جوامع انسانی و شرایط بومشناختی ارائه نماید. حال آنکه ارزیابی سلامت و پایداری حوزه آبخیز و متأثر از فعالیتهای انسانی به حد کفایت موردتوجه قرار نگرفته است. ازاینرو پژوهش الگویی حاضر به ارزیابی سلامت حوزه آبخیز دروازه قرآن شیراز و اثر سازههای آبخیزداری موجود در منطقه، بر سلامت آبخیز با محوریت سیلاب پرداخته است. برای این منظور بر اساس شرایط منطقه و تحلیل فرآیند وقوع سیل در منطقه، 36 معیار کلیدی از مجموعه عوامل اقلیمی، انسانی و هیدرولوژی در قالب شاخصهای فشار (P)، حالت (S) و پاسخ (R) شناسایی شد. پس از غربال معیارهای منتخب در کنکاش رویکرد مفهومی فشار، حالت و پاسخ (PSR)، در دو حالت با و بدون وجود سازههای آبخیزداری سلامت ارزیابی شد. نتایج نشان داد که شاخص سلامت حوزه آبخیز موردمطالعه بدون در نظر گرفتن سازههای آبخیزداری برابر 55/0 و شرایط متوسط بوده است. همچنین نتایج ارزیابی سلامت آبخیز با لحاظ سازههای اصلاحی سنگیسیمانی نیز مؤید عدم تأثیر معنیدار بر سلامت کل آبخیز بوده بهنحویکه شاخص سلامت با مقدار 53/0 همچنان در وضعیت متوسط قرار داشته است. بنابراین میتوان اذعان داشت که سازههای آبخیزداری موجود به سبب محدودیت تعداد و پوشش مکانی محدود علیرغم تأثیر بر عوامل مؤثر بر سلامت زیرآبخیزهای موردنظر، نتوانسته است بر بهبود شرایط کلی آبخیز تأثیر محسوسی داشته باشد. تغییرات مکانی متغیرهای محاسبهشده نشان داد که اراضی رهاشده، زمان تمرکز، گستره تحت فعالیتهای نظامی، سطح سازندهای حساس به فرسایش، تراکم بالای شبکه زهکشی، تراکم جاده، پتانسیل تولید رواناب و رسوب بالا و وسعت مناطق مسکونی از مهمترین عوامل تأثیرگذار بر وضعیت سلامت آبخیز دروازه قرآن محسوب میشوند. نتایج حاصل از این پژوهش میتواند در تبیین ارزیابی سلامت حوزه آبخیز دروازه قرآن و تصمیمگیری در خصوص اتخاذ بهترین اقدامات مدیریتی و پیشبینی برنامههای اجرایی آینده منطقه مورداستفاده قرار گیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| استان فارس؛ پایداری آبخیز؛ درجه سلامت؛ مدیریت سازگار آبخیز؛ معیار سلامت آبخیز | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,640 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,424 |
||