بررسی زایایی پسوندهای اشتقاقی اسم ساز در زبان فارسی | ||
| زبانشناسی و گویش های خراسان | ||
| مقاله 1، دوره 15، شماره 1 - شماره پیاپی 30، بهار 1402، صفحه 1-22 اصل مقاله (1005.13 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jlkd.2022.76535.1101 | ||
| نویسندگان | ||
| سعید اکبری1؛ نازنین امیر ارجمندی* 2؛ مرجان طاهری اسکویی2؛ مهناز کربلایی صادق3 | ||
| 1دانشجوی دکتری زبان شناسی،گروه زبانشناسی، واحد تاکستان ،دانشگاه آزاد اسلامی ، تاکستان، ایران | ||
| 2استادیار گروه زبان شناسی،واحد تاکستان، دانشگاه آزاد اسلامی ، تاکستان، ایران | ||
| 3استادیار گروه زبان شناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر به بررسی زایایی پسوندهای اشتقاقی اسم ساز در زبان فارسی با تکیه بر چارچوب نظری زایایی پلاگ(2003) میپردازد. بدین منظور نگارندگان از پیکرهای برگرفته از پایگاه دادگان زبان فارسی، 3907اسم مشتق استخراج نمودند. روش تحقیق پژوهش حاضر توصیفی-تحلیلی بوده و روش گردآوری دادهها بر اساس مطالعات کتابخانهای است.نگارندگان پس از بررسی و تحلیل دادههای جمعآوری شده از پیکره پژوهش، اینگونه نتیجه گرفتند که روش کمی سنجش زایایی فرایندهای واژهسازی که پلاگ(2003) معرفی نموده، شمارش بروندادهای یک فرایند واژهسازی است. همچنین، روشهای مختلف سنجش میزان زایایی پسوندهای اشتقاقی اسمساز، نتایج متفاوتی را از میزان زایایی این پسوندها ارائه میدهد. تحلیل دادههای استخراج شده از پیکره پژوهش نشان میدهد که در میان پسوندهای اشتقاقی اسمساز در زبان فارسی پسوند اسم ساز(-ی) بیشترین زایایی را دارد و پسوندهای اسم ساز (-ان، -ئینه، -یژه، -ون، -اورنجن، -رنجن، -شِن ، -گاله) از کمترین میزان زایایی برخوردارند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اسمسازی؛ زایایی؛ پسوند اشتقاقی؛ اسم مشتق؛ واژه تک بسامدی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 7,023 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 7,220 |
||