نقش حساسیت به پاداش و بینش شناختی در بهبودی از اختلال دوقطبی نوع یک با نقش میانجی حافظهیکاری | ||
| پژوهش های روان شناسی بالینی و مشاوره | ||
| مقاله 7، دوره 12، شماره 2 - شماره پیاپی 24، آذر 1401، صفحه 119-139 اصل مقاله (440.99 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/tpccp.2022.74700.1242 | ||
| نویسندگان | ||
| نگین انباری میبدی1؛ سجاد بشرپور* 2؛ محمد نریمانی2 | ||
| 1دانشجو دکتری روان شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران | ||
| 2استاد گروه روان شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف: هدف این پژوهش بررسی نقش حساسیت به پاداش و بینش شناختی در بهبودی از اختلال دوقطبی نوع یک با نقش میانجی حافظهی کاری است. روش: این مطالعهی مقطعی با روش نمونهگیری در دسترس روی 126 بیمار مبتلا به اختلال دوقطبی نوع یک در فاز شیدایی که به مطبهای روانپزشکی مراجعه کرده بودند، انجام شد. افراد نمونه 30 روز پس از پر کردن پرسشنامهها و سنجش اولیه، موردسنجش مجدد شدت مانیا قرار گرفتند. دادهها با مدل معادلات ساختاری و با نرمافزار Smartpls-3 تحلیل شدند. یافتهها: نتایج نشان میدهند حساسیت به پاداش بر بهبودی از اختلال و حافظهی کاری تأثیر معنیدار و منفی دارد. همچنین حافظهی کاری بر بهبودی از اختلال تأثیر معنیدار و مثبت دارد. بینش شناختی بر حافظهی کاری و بهبود از اختلال تأثیر معنیدار ندارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حساسیت به پاداش؛ بینش شناختی؛ اختلال دوقطبی نوع یک؛ حافظهی کاری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,028 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,744 |
||