تأثیر عصاره جلبک دریایی (Ascophyllum nodosum) بر عملکرد کمی و کیفی سویا

بوم شناسی کشاورزی

مقاله 9، دوره 16، شماره 1 - شماره پیاپی 59، 1403، صفحه 147-158   

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/agry.2022.78292.1124

نویسندگان

صفیه عرب؛ مهدی برادران فیروزآبادی^* ؛ احمد غلامی؛ مصطفی حیدری

دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران.

چکیده

به‌منظور بررسی اثر عصاره جلبک دریایی (Ascophyllum nodosum) بر سویا آزمایشی در دو سال زراعی 1398 و 1399 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه صنعتی شاهرود اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل پیری تسریع شده در دو سطح بذور نرمال و بذور فرسوده و کاربرد عصاره جلبک در چهار سطح (شاهد، پیش­تیمار بذور با عصاره جلبک دریایی با غلظت 3/0 درصد، محلول­پاشی برگی با عصاره جلبک دریایی با غلظت 3/0 درصد و ترکیب توأم پیش­تیمار بذور و محلول­پاشی برگی با عصاره جلبک دریایی با غلظت 3/0 درصد) در قالب آزمایش فاکتوریل با طرح پایه بلوک­های کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. محلول­پاشی در مرحله آغاز گل‌دهی (R₁) انجام شد. نتایج نشان داد که فرسودگی موجب کاهش میانگین سبز شدن روزانه و شاخص جوانه­زنی به‌میزان 39/61 و 08/42 درصد نسبت به شاهد شد. وزن صد دانه و تعداد غلاف در بوته در شرایط فرسودگی به‌میزان 64/11 و 38/11 درصد نسبت به شاهد کاهش یافت. کاربرد توأم پیش­تیمار بذری و محلول­پاشی برگی در هر دو شرایط نرمال و فرسودگی بالاترین میزان وزن صد دانه و تعداد غلاف در بوته را دارا بود. پیش­تیمار بذور نرمال و فرسوده با عصاره جلبک به­ترتیب موجب افزایش معنی­دار 48/1 و 61/1 درصدی پروتئین نسبت به عدم کاربرد این ماده در این شرایط شد. اعمال پیری تسریع شده موجب کاهش 69/32 درصدی عملکرد دانه نسبت به شرایط نرمال شد. کاربرد توأم پیش­تیمار و محلول­پاشی عصاره جلبک، بالاترین میزان عملکرد دانه را به خود اختصاص داد که نسبت به شاهد 85/87 درصد افزایش یافت. می­توان کاربرد توأم پیش­تیمار و محلول­پاشی با عصاره جلبک را جهت افزایش عملکرد دانه و درصد پروتئین در بذور نرمال و فرسوده سویا پیشنهاد نمود.

کلیدواژه‌ها

پرایمینگ؛ زوال بذر؛ کود زیستی

مراجع