ارتباط شاخصهای پوشش گیاهی با رخداد آتشسوزی در نواحی رویشی ایران | ||
| جغرافیا و مخاطرات محیطی | ||
| مقاله 5، دوره 12، شماره 4 - شماره پیاپی 48، زمستان 1402، صفحه 99-116 اصل مقاله (1.65 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/geoeh.2022.78468.1276 | ||
| نویسندگان | ||
| کبری شجاعی زاده1؛ محمود احمدی* 2؛ عباسعلی داداشی رودباری3 | ||
| 1دانشجوی دکتری اقلیمشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار اقلیمشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| 3پژوهشگر پسادکتری اقلیمشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران | ||
| چکیده | ||
| مخاطره آتشسوزی در ایران بهطور فزایندهای به یک ریسک جدی در طول سال تبدیلشده و محدود به چند ماه از سال نیست؛ بر این اساس پایش جنگلها برای شناسایی و تعیین نواحی مستعد رخداد آتشسوزیها گامی مؤثر برای توسعه سامانههای هشدار سریع است. این پژوهش با هدف ارتباط شاخصهای پوشش گیاهی با رخداد آتشسوزی در نواحی رویشی ایران انجام شده است. در این پژوهش از دادههای سنجنده MODIS ماهواره Terra شامل محصول آتشسوزی فعال (MOD14A2) و شاخصهای پوشش گیاهی NDVI و EVI (MOD13A3) در بازه زمانی 2020-2001 استفاده شده است. نتایج نشان داد بیشینه رخداد آتشسوزی در نواحی رویشی ایران از اواخر فصل بهار تا اوایل فصل پاییز رخ میدهد. روند افزایشی رخداد آتشسوزی در دوره گرم سال با افزایش دما، کاهش رطوبت و ذوب زودهنگام برف در فصل بهار و در فصل پاییز همزمان با خزان پوشش گیاهی و شروع دیرهنگام بارشهای پاییزی مرتبط است. بیشینه متوسط ارتفاعی رخدادهای آتشسوزی در ناحیه رویشی ارسباران با 1791 متر در ماه اکتبر و بیشینه ارتفاعی رخدادهای آتشسوزی در ناحیه ایرانی-تورانی با 1565 متر در ماه اوت مشاهده شده است. توزیع فضایی شاخصهای NDVI و EVI حاکی از آن است که تراکم پوشش گیاهی در شدت و گسترش آتشسوزی تأثیرگذار بوده و شرایط را برای گسترش آتشسوزیها فراهم میسازد بهگونهای که مناطق بایر با پوشش گیاهی کم در مرکز، شرق و جنوب شرق ایران تقریباً بدون رخداد آتشسوزی و بیشینه رخداد آتشسوزیهای فعال در شمال، غرب و شمال غرب ایران مشاهده شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آتشسوزی فعال؛ شاخص NDVI؛ شاخص EVI؛ نواحی رویشی ایران؛ MODIS | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,420 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,673 |
||