معرفی ژانر تأدیبنامههای زنان و مردان | ||
| جُستارهای نوین ادبی | ||
| دوره 55، شماره 3 - شماره پیاپی 218، پاییز 1401، صفحه 113-147 اصل مقاله (839.51 K) | ||
| نوع مقاله: مقالۀ پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jls.2023.77305.1317 | ||
| نویسندگان | ||
| داوود پورمظفری* 1؛ عباس عشیری2؛ فاطمه احمدی نسب1 | ||
| 1دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران. | ||
| 2کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران. | ||
| چکیده | ||
| تأدیبنامههایی که از اواخر دورۀ صفویه تا مشروطه بر اثر رویارویی گفتمانی زنان و مردان به نگارش درآمد، از مؤلفههای صوری و محتوایی یک ژانر مجزا برخوردار است. «باهمآیی مفاهیم تأدیب و جنسیت در عنوان رسالههای تأدیبی»، «باهمآیی رسالههای منفرد تأدیبی در مجلدات واحد» و «نقش جنسیت نویسنده در سوگیری تربیتی رساله» از عمدهترین مشخصههای پیرامتنی و صوری رسالههای تأدیبیاند. در کنار مؤلفههای صوری، «همسویی جهان متن با عنوانِ تأدیبنامهها»، «نقش روابط بینامتنی و بیناگفتمانی در تکوین تأدیبنامهها»، و «منابع مشروعیتبخش گفتمان مردسالار و زنسالار» در شمار مؤلفههای محتوایی رسالههای مزبور قرار میگیرند. مجموعۀ مشخصههای صوری و محتوایی رسالههای تأدیبی آنها را از متونی که تحت عنوان ژانر تعلیمی طبقهبندی میشوند، کاملاً متمایز میسازد. متون متعلق به ژانر تأدیبنامههای زنان و مردان به جهت سبک و گفتمان از تنوعی برخوردار است که بر روی پیوستاری از گفتمان مردسالار، مردمَدار، زنمَدار و زنسالار قابلشناسایی هستند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تأدیبنامههای و تأدیبنامههای مردان؛ ادبیات دورة قاجار؛ فمنیسم؛ ژانر؛ پیرامتن | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 441,012 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,815 |
||