تحلیلی بر وضعیت شوری منابع آب در حال استفاده بخش کشاورزی | ||
| فصلنامه آب و توسعه پایدار | ||
| مقاله 11، دوره 9، شماره 3 - شماره پیاپی 25، پاییز 1401، صفحه 107-116 اصل مقاله (867.92 K) | ||
| نوع مقاله: مروری | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jwsd.v9i3.2204.1135 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدحسن رحیمیان* 1؛ حسن غلامی2 | ||
| 1استادیار مرکز ملی تحقیقات شوری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، یزد، ایران | ||
| 2دانشجوی دکترای علوم و مهندسی آب، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| چکیده | ||
| شوری منابع آب کشاورزی توأم با مدیریت ضعیف آبیاری و زهکشی، بهعنوان مهمترین عامل تهدیدکننده پایداری بخش کشاورزی در اراضی فاریاب شناخته میشود. بطوریکه بر اساس یک تخمین کلی، حدود نیمی از کشتهای آبی کشور در معرض مشکلات شوری با درجات مختلف قرار دارند. با توجه به اینکه تاکنون گزارشی از آخرین وضعیت شوری منابع آب در حال استفاده بخش کشاورزی تدوین نشده است، این مقاله بر آن شد تا با کمک آمار و اطلاعات موجود در مقیاس ملی، این مهم را انجام دهد. بدین منظور از دادههای کیفیت (شوری) منابع آب کشاورزی مربوط به شرکت مدیریت منابع آب ایران و همچنین از نتایج مطالعات قبلی در زمینه کیفیت منابع آب سطحی و زیرزمینی استفاده شد. نتایج تحلیل دادههای مذکور که بر روی 44/5 میلیارد مترمکعب آبهای زیرزمینی مورد استفاده در بخش کشاورزی انجام گردید، نشان میدهد که متوسط هدایت الکتریکی این منابع در حدود 2 دسی زیمنس بر متر است. همچنین از نظر حجمی، حدود 31% این منابع (معادل با 13/8 میلیارد مترمکعب) و حدود 20% از آبهای سطحی مصرفی در بخش کشاورزی (معادل با 3/6 تا 4/4 میلیارد مترمکعب) دارای شوریهای بالاتر از عدد میانگین میباشند. در انتهای این مقاله، به اثرات شوری بر عملکرد محصول و راهکارهای غلبه بر مشکلات شوری در اراضی فاریاب نیز مختصراً اشاره شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آب زیرزمینی؛ آب سطحی؛ شوری؛ هدایت الکتریکی؛ کشاورزی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,402 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,895 |
||