تأثیر کاربرد اتالفلورالین، ایمازتاپیر و متریبوزین بر همزیستی بین سویا و باکتری | ||
| پژوهش های حفاظت گیاهان ایران | ||
| مقاله 7، دوره 37، شماره 1 - شماره پیاپی 59، بهار 1402، صفحه 77-87 اصل مقاله (1.03 M) | ||
| نوع مقاله: مقالات پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jpp.2023.75450.1080 | ||
| نویسندگان | ||
| اکبر علی وردی* 1؛ زینب میرجانی2 | ||
| 1دانشگاه بوعلی سینا همدان | ||
| 2دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا همدان | ||
| چکیده | ||
| کاربرد علفکشها ضمن کنترل علفهای هرز میتواند بر همزیستی بین سویا و باکتری تأثیر منفی بگذارد. با کاهش ظرفیت باکتری برای تثبیت نیتروژن همزیست، نیاز به کاربرد کود شیمیایی نیتروژن افزایش مییابد که سبب آلودگی بیشتر خاک، آب و هوا میشود. برای درک اثر متقابل بین pH خاک و شدت سمیت علفکشها بر همزیستی بین سویا با باکتری، آزمایش گلدانی در قالب طرح کاملاً تصادفی به صورت فاکتوریل تحت شرایط هوای آزاد انجام گرفت. فاکتور علفکش شامل شاهد، کاربرد پیش از کاشت 990 گرم اتالفلورالین در هکتار، کاربرد پس از کاشت 450 گرم متریبوزین در هکتار و کاربرد پس از رویشی 108 گرم ایمازتاپیر در هکتار بود. فاکتور pH خاک شامل 4/6، 2/7 و 8 بود. در تیمارهایی که علفکش استفاده نشده بود، گره‌زایی (تعداد و وزن خشک گره) و برخی پارامترهای رشد سویا تلقیح شده با باکتری به طور قابل توجهی تحت تأثیر pH خاک قرار گرفت. بیشترین گره‌زایی در pHهای 2/7 و 8 خاک مشاهده شد. کمترین تعداد گره (3/21 گره در هر بوته) و کمترین وزن خشک گره (8/491 میلیگرم در هر بوته) نیز در خاک با pH برابر 4/6 مشاهده شد. شدت سمیت اتالفلورالین بر گره‌زایی تحت تأثیر pH خاک قرار نگرفت ولی شدت سمیت ایمازتاپیر و متریبوزین بر گره‌زایی به pH خاک بستگی داشت که متعاقباً سایر صفات سویا نیز بر همین اساس تحت تأثیر قرار گرفت. به طوری که شدت سمیت ایمازتاپیر بر گره‌زایی با افزایش pH خاک کاهش یافت. اما، شدت سمیت متریبوزین بر گره‌زایی با افزایش pH خاک افزایش یافت. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| آهک؛ گره‌زایی؛ گوگرد؛ نیتروژن | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,473 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,977 |
||