برنامه‌ریزی محلات دوستدار کودک با تأکید بر مشارکت‌پذیری؛ نمونه مطالعاتی محله پونک جنوبی تهران

جغرافیا و توسعه فضای شهری

دوره 11، شماره 4، زمستان 1403، صفحه 1-29   

نوع مقاله: علمی - پژوهشی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jgusd.2023.79446.1260

نویسندگان

شیفته فرخی¹؛ سید مجید مفیدی شمیرانی²؛ سمانه جلیلی صدرآباد^{* 3}

¹گروه شهرسازی ، دانشکده معماری و شهرسازی، علم و صنعت ایران

²گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

³گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران

چکیده

 شهرها با چالش­های بسیاری روبرو هستند که یکی از این چالش­ها بی­توجهی به کودکان است  و محلات به عنوان یکی از نطفه­های حل مسائل شهر است که می­توان از ظرفیت­های آن  بهره برد و کودکان به ‌عنوان قشر آسیب­پذیر باید نظر آن‌ها در رابطه با محیط زندگیشان مورد توجه برنامه­ریزان قرار گیرد، به این دلیل که کودکان علایق بیشتری برای حضور در محله پیدا ‌کند. بنابراین هدف پژوهش شناسایی راهکارهای برنامه­ریزانه برای ایجاد محلات دوستدار کودک به‌منظور ارتقاء مشارکت­پذیری  در محله پونک جنوبی تهران است که در پژوهش­های اخیر کمتر به آن توجه شده است. بنابراین این پژوهش سعی دارد شاخص­های مطرح شده در ابعاد مختلف محلات دوستدار کودک را با توجه به مشارکت­پذیری مطرح نماید. روش تحقیق توصیفی –تحلیلی و نوع پژوهش از نوع کاربردی است و برای تعیین حجم نمونه  از روش کوکران  استفاده شد که 380 پرسش نامه با توجه به جمعیت هر یک از بلوک­ها به روش تصادفی ساده بین ساکنان محله با جامعه آماری 35408 نفر به دلیل اصل عدالت در انتخاب افراد در نمونه مطالعاتی برگزیده شده است و برای تحلیل پرسشنامه از تحلیل رگرسیونی استفاده شد یافته­های تحقیق نشان داد که میزان انجام فعالیت­های متنوع توسط کودکان در بعد کالبدی، ایمنی کودک در برابر اتومبیل در بعد حمل­و­نقل بیشترین امتیاز و توجه به رنگ­های موردعلاقه کودکان در بعد کالبدی، تهویه مسکن در بعد مسکن کمترین امتیاز را کسب کرده­اند. درنتیجه می­توان با مشارکت کودکان محلات را به مکانی طبق میل و خواسته کودک تبدیل کرد که امنیت، حس تعلق، حضور­پذیری در آن بالاست.

کلیدواژه‌ها

پونک جنوبی تهران؛ کودک؛ محلات دوستدار کودک؛ مشارکت‌پذیری

مراجع