واکاوی بازنمود نظام نوبتگیری سخن در گفتگوهای مجموعه درسنامۀ پرفا | ||
| زبانشناسی و گویش های خراسان | ||
| مقاله 7، دوره 14، شماره 4 - شماره پیاپی 29، زمستان 1401، صفحه 197-227 اصل مقاله (823.16 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jlkd.2023.79012.1128 | ||
| نویسندگان | ||
| شیوا احمدی* 1؛ محمد باقر میرزایی حصاریان2 | ||
| 1دانشجوی دکتری زبانشناسی و مدرس آموزش زبان فارسی به غیرفارسیزبانان، دانشگاه شیراز، ایران | ||
| 2استادیار گروه آموزش زبان فارسی به غیرفارسیزبانان، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران | ||
| چکیده | ||
| گفتگوکاوی یکی از حوزههای مهم در زبانشناسی است که به بررسی گفتگوهای واقعی میپردازد و آنها را از جهات مختلف مورد بررسی قرار میدهد؛ یکی از مباحث مهم در گفتگوکاوی نوبتگیری است که تعیین میکند، چه کسی چه وقت با چه نشانههای زبانی و غیرزبانی برای واگذاری یا دریافت نوبت اقدام کند. هدف پژوهش حاضر واکاوی بازنمود نظام نوبتگیری در گفتگوهای مجموعه درسنامه پرفا با روش توصیفی- تحلیلی است. از 11 تکنیک مطرحشده توسط سَکس و همکاران (1974) و جفرسون( 1973) برای تحلیل دادهها استفاده شده است. بررسی 98 گفتگو در مجموعه سه جلدی پرفا نشان داد در 75 درصد موارد نوبتگیری، گوینده خود تصمیم به واگذاری نوبت سخن نمود و در 25 درصد باقیمانده خودنوبتگیری رخ داد. در موضوع واگذاری نوبت سخن، تکنیک «سوال و جواب» سهم بسیار زیاد و دو تکنیک «سوالات تاکیدی و عذرخواهی» سهم بسیار اندک و تقریباً صفر درصدی را در واگذاری نوبت داشتند. در موضوع خودنوبتگیری نیز تکنیک «بیان عقیده در زمان مناسب» سهم بسیار زیاد و تکنیک «پیشبینی کردن پایان سخن گوینده» سهم صفر درصدی داشتند. در میزان به کارگیری نسبی تکنیکهای واگذاری نوبت و خودنوبتگیری در کتابهای سطح مقدماتی، میانی و پیشرفته نظم خاصی مشاهده نشد. در مجموع به نظر میرسد نظام نوبتگیری سخن به طور کلی در درسنامه پرفا بازنمود داشته ولی به صورت جزئی در آن اختلافاتی با نظامنوبتگیری طبیعی فارسیزبانان وجود دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| گفتگوکاوی؛ نوبتگیری؛ واگذاری نوبت؛ خودنوبتگیری؛ آزفا؛ پرفا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,563 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,393 |
||